Kiedy pojawia się wylot kilku zielonych liści, pierwsze karmienie przeprowadza się słoną wodą. Jeśli nie ma wyraźnych oznak niedoboru sodu, podlewanie przeprowadza się lekko osoloną wodą (1 łyżeczka. Sól na 10 litrów wody). W okresie rozwoju i formowania roślin okopowych zagony buraków są obficie podlewane raz na 7-10 dni. Sposób przygotowania: Do słoika przelewam ciepłą wodę. Najlepiej, aby miała temperaturę 30-35 st. Celsjusza. Dorzucam pokrojony w cienkie plasterki lub przeciśnięty przez praskę czosnek i odstawiam na 24 godziny. Po tym czasie przecedzam roztwór i zanurzam w nim doniczki ze storczykami na ok. 20-30 minut. 57 views, 0 likes, 0 loves, 0 comments, 1 shares, Facebook Watch Videos from niemcewicz.info: jesteś piękna delikatna kiedy przychodzisz z garścią malin z ogrodu miłości z zimną źródlaną wodą w Przesuszenie rośliny… zdarza się 🙃 Owszem, nie polecam doprowadzać roślin do takiego stanu. Ale nie oszukujmy się, życie pisze różne scenariusze 🤣 Jak podlać taką roślinę nie narażając jej na szok, przelanie i gnicie korzeni; ‼️ nie podlewaj jej zimną wodą od góry ‼️ nie rób jej szoku termicznego ‼️ nie zalewaj wodą, nie top jej nalej do naczynia CIEPŁĄ Jesienne podlewanie malin. Wczesną jesienią ilość podlewania po usunięciu ostatniego jajnika jest zmniejszona, ale nie całkowicie zatrzymana. Ten warunek zapewni dojrzewanie i lignifikację młodych pędów, aby zapobiec ich śmierci na zimno. Jeśli pada deszcz, podlewanie należy całkowicie ograniczyć. Można także rozpuszczać go w wodzie, aby przygotować wodny roztwór do zasilania roślin. W tym celu obornik granulowany zalewa się zimną wodą i pozostawia na około dwa tygodnie w przygotowanej beczce lub innym pojemniku. Po tym czasie roztwór należy dokładnie wymieszać i powstałą zawiesiną można bezpiecznie podlewać rośliny. . Dwa razy w roku możesz cieszyć się malinami. Dojrzewanie rozpoczyna się wczesnym latem, drugim etapem owocowania - we wrześniu, kiedy maliny można jeść aż do pierwszych przymrozków. Krzew malinowy jest bezpretensjonalną rośliną, ale jest również podatny na różne choroby . Jednym z najczęstszych jest suszenie liści, jagód i pędów. W tym artykule postaramy się dowiedzieć, dlaczego jagody i liście wysychają, i co robić w takich przypadkach, jakie metody leczenia suszenia gałęzi i jagód Proces suszenia nazywa się zespołem umierania . Większość młodych roślin jest na to podatna, ponieważ wraz ze wzrostem krzewu pękają młode pędy. Przyczynia się to do szybkiej penetracji larw owadów i fitopatogennych grzybów, głównych sprawców suszenia, do łodygi. Dlaczego suszone krzewy malinowe Choroba wywołana rozmnażaniem grzybów fitopatogennych objawia się śmiercią łodyg wczesną wiosną. Po zimie zainfekowane gałęzie powoli rosną i wysychają. Jeśli w roślinie brakuje wilgoci, proces jest szybszy. Jeśli nie podejmiesz działań, możesz stracić więcej niż połowę łodyg i jajników będą pękać bardziej, jeśli nie uzyskają wystarczającego podlewania. Nadmierne nawożenie gleby za pomocą przyspieszaczy wzrostu wpłynie również na integralność gałęzi, ponieważ nie mają czasu na usztywnienie. Winowajcą zakażenia krzewów malin jest muszka żółciowa pędu . Przechodząc przez naturalne pęknięcia lub uszkodzenia mechaniczne w łodydze, kładzie larwy, które żywią się korą rośliny i niszczą jej warstwę ochronną - perydermę. Jest to główna bariera, która zapobiega przenikaniu fitopatogennych grzybów do stają się pożywką dla larw. Zamiast ich większego nagromadzenia pojawiają się wrzody, które zapobiegają rozprzestrzenianiu się składników odżywczych w całej roślinie. Prowadzi to do śmierci górnej części łodygi. Choroba objawia się w postaci fioletowych lub ciemnobrązowych plam na pędach .Dlaczego jagody suszą? Suszenie malin przyczynia się do różnych chorób wirusowych, które rozprzestrzeniają cykady i mszyce. Te ssące owady rozprzestrzeniają infekcję z chorych roślin. Choroby są różne, ale wynik jest taki sam dla wszystkich - suszenie przypadku wirusowej chlorozy jagody rozwijają się słabo, nie mają czasu na zbieranie soku i koloru, a ostatecznie żółtą mozaiką, jeśli jagoda nie wyschnie całkowicie, rozwija się jednostronnie i ma wytrawny, świeży smak. Malinowa Choroba Jagodowa Cierpkość charakteryzuje się niedorozwoju jagód i ich suszenia. Krzewy zainfekowane tym wirusem umierają w ciągu kilku wszystkim choroby wpływają na zbiory. Jednostronny rozwój jagód, ich kruszenie i suszenie powinny być sygnałem do rozpoczęcia działań liście suszą się i zwijają podczas owocowania? Choroby wirusowe i bakteryjne malin, rozprzestrzeniane przez latające owady, powodują suszenie liści, nawet podczas owocowania. Choroby, które wpływają na jagody, wpływają przede wszystkim na stan liści i ich rozwój. Te same wirusy mają negatywny wpływ na roślinę i wydajność:Wirusowa chloroza . Zainfekowane liście zaczynają żółknąć, wysychać i zwijać się w trakcie wzrostu i kwitnienia wraz z jagodami, pędy stają się małe w porównaniu do mozaika . Choroba ta charakteryzuje się żółknięciem liści o zwiniętych suchych krawędziach. Jest to wirus przenoszony przez owady, pojawia się późną wiosną i w połowie Możesz odróżnić zdrowe pędy od pacjentów według kilku znaków:opóźnienie wzrostu;pogrubienie średnicy;przebarwienie liści na brązowe;zmniejszenie wielkości liści i ich suszenie. Wirusowa chloroza Żółta mozaika Kręcone włosy Co to jest chloroza i metody jej leczenia Chorobą, którą często zaraża krzew malinowy, jest chloroza. Jego charakter pochodzenia dzieli się na:Pasożyt, który rozprzestrzenia się przez pasożyty, głównie mszyce i pasożytnicze, w zależności od pogody, warunków lądowania i wygląda krzak dotknięty tym wirusem:żółknięcie najpierw w centrum, a następnie całe liście ;pędy są przerzedzone i przedłużonejagody albo wcale się nie formują, albo w połowie dojrzewają, a druga połowa wysycha. Krzew malinowy dotknięty chlorozą wirusową Aby zwalczyć chlorozę, musisz zacząć natychmiast po posadzeniu rośliny. Aby to zrobić, istnieje wiele środków do opryskiwania rośliny i ochrony jej przed ssaniem owadów . Jeśli chcesz zbierać plony w tym roku, powinieneś przetworzyć je w 2 etapach:Wczesną wiosną, przed pączkiem, użyj 3% roztworu Nitrafen lub 0, 2% roztworu siarczanu kwitnieniem z emulsją 30% maliny dojrzeją, po spryskiwaniu minie co najmniej 45 dni. Jeśli chloroza została wywołana przez niekorzystne warunki pogodowe, podlewanie zimną wodą lub brak związków organicznych, musisz spróbować poprawić jakość pielęgnacji roślin:znormalizować podlewanie ciepłą wodą, lepiej, jeśli będzie to rzeka lub jezioro, rozgrzane na słońcu;uczynić glebę bardziej żyzną dzięki wprowadzeniu nawozów mineralnych; Zastosowanie nawozów mineralnych pod krzakiem malin zmiękcz glebę ściółką leśną lub że łatwiej jest chronić się przed chorobą niż leczyć ją później. Jak chronić maliny przed szkodnikami i chorobami Ściółkowanie jest jednym ze sposobów ochrony . Chroniąc korzenie rośliny, taka warstwa powierzchniowa pozwoli roślinie rosnąć silniej i opóźni proces pękania łodyg w późniejszym terminie, gdy staną się one odporne na chorobę. Warstwę ściółki należy usunąć, gdy pojawią się pierwsze nerki. Ziemia pod nią jest zawsze nasycona wilgocią, co może powodować rozkład, śmierć nerek i ostatecznie jest jednym z najważniejszych warunków przygotowania rośliny na zimę. Zapobiega zamarzaniu korzeni i pędów, zapobiega odparowaniu wilgoci i chroni przed ciągłymi wiatrami w niektórych regionach. Jeśli zetniesz uszkodzone pędy na czas, możesz zaoszczędzić część krzewu. Musisz przyciąć wszystkie obszary pokryte ciemnymi plamami i małymi porostami . Lepiej będzie całkowicie usunąć całą „chorą” ucieczkę. Ściółkowanie gleby Pozwolenie krzewowi rosnąć w siłę i rosnąć pomoże opryskiwać, które należy przeprowadzić w okresie szybkiego wzrostu, na początku i w środku lata. Dolna część rośliny jest poddawana obróbce, od poziomu ziemi 25-30 cm w górę. Odpowiednie są do tego mieszaniny Actellik 0, 2%, Fufanon 0, 3% i Topaz 0, 1%. Maluj owocniki malując tymi samymi preparatami przed kwitnieniem i po zbiorach. Aby zachować integralność jagód, po kwitnieniu należy przeprowadzić 3 zabiegi produktem biologicznym Fitoverm - 0, 3% w odstępie 1 tygodnia. Przetwarzanie krzewów malin ze szkodników Prawidłowe sadzenie młodych roślin Od sposobu sadzenia nowych krzewów będzie zależeć ich odporność na strzelanie do larw muszki żółciowej i chorób wirusowych .Młode rośliny należy sadzić w pewnej odległości od starych krzewów, które można zarazić larwami i grzybami. Sadzenie Malin Konieczne jest umycie korzeni pod ciśnieniem wody i wymycie z nich całej ziemi . W pobliżu zaleca się wykopać mały otwór, w którym spłyną resztki wody i gleby. W korzeniach mogą znajdować się niehakowane jaja komarów żółciowych, które należy zneutralizować, tj. należy umieścić na twardej powierzchni lub w metalowej siatce, aby nie uszkodzić. Po posadzeniu należy całkowicie odciąć łodygi malin, nawet sadzone to możliwe, przykryj malinę włókniną, aby zapobiec infekcji wirusowymi infekcjami przenoszącymi owady raz na 2 tygodnie mieszanką Bordeaux lub innymi chemikaliami dozwolonymi dla malin. W tym okresie ważna jest nie wysoka wydajność, ale wzmocnienie łodyg oraz ochrona przed szkodnikami i zdecydujesz się sadzić krzewy malin w ogrodzie, lepiej wybrać odmiany odporne na pasożyty i infekcje. Kupując, zwróć uwagę na system korzeniowy, który może zostać zainfekowany przez wirusa lub owady. Ważną zasadą jest dołożenie wszelkich starań, aby wyhodować zdrową roślinę, która zadowoli Cię obfitym i smacznym plonem przez ponad rok. wymagania glebowe i klimatyczne| sadzenie| odmiany| pielęgnacja| nawożenie| przycinanie| rozmnażanie| zbiór i przechowywanie| choroby i szkodniki Malina Malina jest krzewem dziko rosnącym w lasach. Jest również chętnie uprawiana w ogrodach przydomowych, ze względu na smaczne i bardzo wartościowe owoce. Jest krzewem o długich, wiotkich, dorastających do 2 metrów pędach i i zielonych liściach z białawym spodem. Owoc maliny składa się ze ściśle przylegających do siebie, małych pestkowców, zebranych w owoc złożony, który w porze dojrzewania lekko oddziela się od stożkowatego dna kwiatowego. Owoce maliny najczęściej są czerwone, jednak są też odmiany o owocach żółtych lub ciemnopurpurowych. Maliny to pyszne i aromatyczne owoce, bardzo cenione również ze względu na swoje właściwości zdrowotne. W ich owocach są kwasy organiczne (takie, jak askorbinowy, cytrynowy, jabłkowy czy salicylowy), pektyny, antocyjany, związki śluzowe i błonnik. Zawierają mnóstwo witamin, między innymi C, E, K, PP i z grupy B, a także wiele składników mineralnych, takich jak potas, magnez wapń czy żelazo. Cenione są również liście malin, które zawierają garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne i sole mineralne, dzięki czemu mają właściwości przeciwbakteryjne, ściągające i przeciwzapalne. Zarówno owoce, jak i liście malin są znakomitym środkiem przeciwgorączkowym. Owoce maliny dzięki zawartości kwasu elagowego mają właściwości antybakteryjne, przeciwbólowe, uspokajające, obniżające ciśnienie krwi, wspomagają też leczenie przeziębień, zapaleń jamy ustnej, gardła i krtani. Maliny są również stosowane w diecie i kuracjach odchudzających - biorą udział w procesach trawiennych i oczyszczają organizm z toksyn. Mają właściwości antyoksydacyjne - pomagają usuwać wolne rodniki z organizmu. Najsmaczniejsze są maliny zrywane prosto z krzaka. Możemy jeść je na surowo, a także robić z nich pyszne konfitury, galaretki, soki, syropy czy nalewki. Używane są jako dodatek do lodów, ciast, musów, a nawet do dań mięsnych, na przykład z wołowiny, wieprzowiny czy drobiu. Sok z malin doskonale rozgrzewa organizm, jest nieoceniony podczas jesiennych i zimowych wieczorów. Owoce maliny są również składnikiem wielu kosmetyków używanych do pielęgnacji skóry, ponieważ doskonale ją nawilżają, wygładzają, tonizują i ujędrniają. Regulują również wydzielanie serum i działają antyseptycznie, a także naturalnie oczyszczają skórę, usuwając martwy naskórek, odprężają ją i poprawiają jej koloryt. Uprawa malin jest dosyć prosta, dlatego warto mieć je w swoim ogrodzie. Te wyhodowane samodzielnie są najzdrowsze, najbardziej aromatyczne i wartościowe. Wymagania glebowe i klimatyczne Maliny najlepiej rosną w miejscach słonecznych. Lubią gleby żyzne, bogate w składniki odżywcze, ale przepuszczalne i lekko kwaśne, o pH w granicach 5,5 - 6,5. Nie znoszą gleb zasadowych. Lubią wilgoć w podłożu, ale nie udają się na terenach zbyt mokrych, o wysokim poziomie wód gruntowych. Gorzej rosną też na glebach zbyt luźnych, piaszczystych, ponieważ mają płytki system korzeniowy i na takiej glebie problemem może być odpowiednie dostarczanie krzewom wody i składników pokarmowych. Bardzo dobrze znoszą temperatury zimowe. Sadzenie Ponieważ maliny będą rosły w tym samym miejscu przez kilka następnych lat, ważne jest odpowiednie przygotowanie gleby pod ich uprawę. Należy starannie oczyścić ją z chwastów, zwłaszcza tych wieloletnich, takich jak perz czy powój. Warto wzbogacić glebę w materię organiczną. Dobrze jest również zbadać odczyn gleby za pomocą kwasomierza i w miarę potrzeb skorygować go zakwaszając lub odkwaszając glebę. Maliny można sadzić zarówno wiosną, jak i jesienią. Głębokość sadzenia nie jest duża, wystarczy wykopać za pomocą szpadla dołek na głębokość 15-20 cm. Po posadzeniu trzeba dobrze ucisnąć glebę wokół rośliny i obficie ją podlać. Należy również przyciąć sekatorem pędy maliny na długość około 30 cm. Jeśli rośliny sadzimy w rzędach, odległość pomiędzy nimi powinna wynosić dwa metry. Rośliny w rządzie, w zależności od odmiany, mogą rosnąć w odstępie 50-100 cm. Krzewy malin możemy uprawiać na płasko, ale warto je uprawiać w redlinach, czyli usypanych wałach ziemi o wysokości 15-30 cm. Taki sposób uprawy ogranicza ryzyko występowania chorób korzeniowych. Krzewy malin, zwłaszcza odmian jesiennych, możemy posadzić również w nieregularnych grupach, tworząc naturalne maliniaki, podobne do tych naturalnie rosnących w lasach. Odmiany Odmiany malin dzielą się na dwa podstawowe rodzaje owocujące jednorazowo, zwane potocznie letnimi i powtarzające owocowanie, zwane jesiennymi. Malina owocująca jednorazowo zawiązuje pąki kwiatowe na dwuletnich pędach i owocuje tylko raz w ciągu roku, w czerwcu lub w lipcu. Odmiana powtarzająca owocuje na pędach jednorocznych i wydaje owoce dwa razy w ciągu roku, najpierw w czerwcu lub lipcu, a później we wrześniu lub październiku. Oba rodzaje różnią się przez to sposobem cięcia i prowadzenia uprawy. Odmiany malin owocujących jednorazowo to między innymi Laszka, Sokolica, Tulameen czy Glen Ample. Powtarzające owocowanie to na przykład Polana, Polka, Polesie czy Pokusa. Ciekawą odmianą jest Poranna Rosa, o żółtych owocach. Pielęgnacja Ściółkowanie Do ściółkowania malin można używać agrotkaniny lub agrowłókniny, które znacznie ograniczają wzrost chwastów, odrostów korzeniowych, a także dłużej utrzymują wilgoć w glebie. Maliny możemy ściółkować również korą sosnową. Odchwaszczanie i usuwanie odrośli korzeniowych: Jeśli nie stosujemy ściółkowania, należy regularnie odchwaszczać naszą uprawę. Chwasty można wyrywać ręcznie lub usuwać za pomocą motyczki bądź pazurków. Oprócz chwastów, należy również usuwać odrosty korzeniowe, które malina wypuszcza bardzo łatwo. Odrosty stanowią konkurencję dla krzewów, sprzyjają też występowaniu chorób pędowych. Te wyrastające wewnątrz krzewów i obok nich możemy usuwać ręcznie lub wycinać sekatorem. Te pojawiające się w większej odległości od krzaka można wykopywać motyczką lub szpadlem. Wiosenne niszczenie młodych odrostów jest bardzo korzystne dla malin, gdyż dzięki temu uzyskamy większe owoce, a wyrastające później młode pędy będą mniej narażone na działanie chorób i szkodników. Przycinanie Każdą odmianę warto przyciąć po posadzeniu, nawet jeśli poświęcamy w ten sposób pierwszy zbiór, który i tak w pierwszym roku byłby niewielki. Dzięki temu wspomagamy prawidłowe ukorzenienie się roślin. Wszystkie cięcia wykonujemy za pomocą sekatora, najlepiej w suche i pogodne dni, aby rany po cięciu mogły dobrze wyschnąć. Maliny owocujące jednorazowo: Owoce pojawiają się na pędach dwuletnich, więc po zakończeniu owocowania (latem lub jesienią) należy przyciąć równo z ziemią pędy, które w tym roku owocowały. Wycinamy także pędy najsłabsze oraz nadmiernie zagęszczające krzewy. Zostawiamy najwyżej 10-12 najsilniejszych pędów na krzaku. Maliny powtarzające owocowanie: Owoce pojawiają się dwukrotnie w ciągu sezonu, nie tworzą się jednak na tych samych pędach. W czerwcu lub lipcu pojawiają się u nasady pędów dwuletnich, a we wrześniu lub październiku na czubkach pędów jednorocznych. Czubek pędu jednorocznego po owocowaniu usycha, więc odcinamy go sekatorem. W następnym roku latem na tym dwuletnim już pędzie owoce pojawią się u nasady, a wtedy po zakończeniu owocowania pędy przycinamy równo z ziemią. Pąki u nasady tego pędu zaczną aktywność następnej wiosny, tworząc nowe pędy jednoroczne. Dodatkowo usuwamy pędy słabe i zbyt liczne, aby krzewy nie były zbyt gęste i do ich wnętrza mogło dotrzeć światło. Najczęściej w uprawie maliny jesiennej usuwa się jesienią wszystkie pędy, skracając je przy samej ziemi, tak, aby krzaki owocowały tylko raz w sezonie, na pędach jednorocznych we wrześniu lub październiku. Owoce są wtedy większe i lepszej jakości. Podlewanie Malina jest gatunkiem o dużych wymaganiach wodnych, zwłaszcza w okresie od kwitnienia do początku dojrzewania owoców. Przesuszenie roślin w tym okresie może spowodować, że owoce będą drobniejsze, a plony niższe. Jeśli jest sucho, należy więc zadbać o regularne podlewanie krzewów. Należy jednak zwracać uwagę, by nie moczyć liści i pędów, ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia chorób grzybowych. Podlewanie roślin ogrodowych Palikowanie Dla malin owocujących w lecie palikowanie jest niezbędne, wskazane jest również dla tych odmian malin powtarzających owocowanie, które mają owocować dwukrotnie w ciągu sezonu. Jeśli mają owocować tylko na pędach jednorocznych, mogą być uprawiane jako wolnostojące, bez stosowania podpór. Te, które podpór potrzebują, możemy prowadzić w różny sposób. Do wyboru mamy: Szpaler pojedynczy: Na początku i końcu rzędu wbijamy grube paliki o wysokości około 140 cm nad ziemią, do których na wysokości około 120 cm przywiązujemy drut. Można przywiązać również dwa lub trzy kolejne druty, na mniejszej wysokości, aby pędy były bardziej stabilne. Pędy malin rozkładamy w wachlarz i przywiązujemy je do drutu w taki sposób, by na jednym metrze bieżącym rzędu mieściło się około 12 silnych pędów. Przy odpowiedniej ilości pędów korzystne jest skrócenie ich do wysokości 160-170 cm. Szpaler podwójny: Polega na rozdzieleniu pędów i przywiązaniu ich do dwóch równoległych drutów, umieszczonych na wysokości 120 cm po obydwu stronach rzędu. Druty rozpinamy zwykle w odległości około 50-60 cm od siebie. Metoda holenderska: Druty rozpinamy po obu stronach rządka, na wysokości około 80 cm i w odległości 80 cm od siebie. Po jednej stronie przywiązujemy pędy ubiegłoroczne, które w tym roku będą owocować. Po drugiej stronie pędy tegoroczne, gdy tylko będą wystarczająco rozwinięte. Będą one owocować w przyszłym roku. Owoce zbiera się wtedy w kolejnych latach na przemian, raz po jednej, raz po drugiej stronie. Nawożenie Maliny do prawidłowego wzrostu i rozwoju potrzebują dużo azotu. Możemy stosować nawożenie organiczne i mineralne. Pamiętajmy, aby stosowane nawozy dobrze wymieszać z górną warstwą gleby za pomocą wideł lub szpadla. Nawozy organiczne obornik - przekompostowany, suszony lub granulowany, kompost - dowiedź się jak wykorzystać kompost w swoim ogrodzie, wermikompost, nawozy zielone - stosowane jak przedplon pod nowe sadzonki. Szczególnie polecane są mieszanki nawozów zielonych w postaci łubinu, peluszki, wyki lub bobu z dodatkiem facelii, słonecznika oraz kukurydzy. Nawozy mineralne jednoskładnikowe: Stosując je dobrze jest znać dokładnie zawartość składników pokarmowych w glebie - badanie gleby pod kątem zawartości mikro- i makroelementów można zlecić w stacji rolniczo-chemicznej. wieloskładnikowe: Należy wybierać te nie zawierające chloru, gdyż malina jest wrażliwa na chlorki. W centrach ogrodniczych są dostępne nawozy specjalnie przeznaczone dla krzewów jagodowych, które mają odpowiednio dl nich dobrane i zbilansowane składniki pokarmowe, więc warto skorzystać właśnie z nich. Rozmnażanie W warunkach amatorskich maliny najłatwiej jest rozmnożyć przez odrosty. Wystarczy wykopać i posadzić w nowym miejscu odrost korzeniowy. Aby pobrać sadzonkę, należy energicznie wbić łopatę między roślinę macierzystą a odrost, by przeciąć łączący je korzeń. Odrosty należy pobierać tylko od zdrowych malin. W przypadku produkcji sadzonek na większą skalę, maliny rozmnaża się z sadzonek korzeniowych lub za pomocą sztobrów. Rozmnażanie z sadzonek korzeniowych polega na tym, że odkopuje się od rośliny powstałe odrosty i tnie korzenie na kawałki o długości 10-15 cm. Pocięte wkłada się bezpośrednio do ziemi na głębokość 5 cm. Wiosną ze śpiących oczek wyrastają młode pędy. W przypadku rozmnażania za pomocą sztobrów, czyli sadzonek zdrewniałych, na 10-15 cm odcinki tnie się jednoroczne, zdrewniałe pędy malin. To właśnie są sztobry. Powinny one mieć co najmniej jeden dobrze wykształcony pąk. Podobnie jak sadzonki korzeniowe, sztobry sadzimy bezpośrednio do ziemi. Należy przy tym zwracać uwagę, żeby pąk wystawał tuż nad powierzchnią ziemi. Zbiór i przechowywanie Maliny zbieramy w miarę dojrzewania, najlepiej zaraz po osiągnięciu dojrzałości. Dojrzałe są wtedy, gdy przy pociągnięciu łatwo oddzielają się od dna kwiatowego. Latem zwykle zbiera się maliny dwa lub trzy razy w tygodniu, jesienią, gdy owoce dojrzewają wolniej, raz lub dwa razy w tygodniu. Należy zbierać owoce suche, gdyż wilgotne szybciej gniją. Maliny są bardzo nietrwałe i nie nadają się do dłuższego przechowywania. Można je przechowywać nie dłużej, niż dwa dni. Jeśli chcemy przechowywać je dłużej, można je zamrozić. Choroby i szkodniki Krzewy malin narażone są na liczne choroby, przede wszystkim o podłożu grzybowym oraz wirusowym, a także atakowane są przez różnego rodzaju szkodniki. W przypadku malin wiele problemów związanych z chorobami i szkodnikami jest spowodowana niewłaściwymi warunkami uprawy. Zwracajmy uwagę ich wymagania oraz potrzeby, zarówno pod względem stanowiska i podłoża, jak również zabiegów pielęgnacyjnych. Odpowiednia uprawa i pielęgnacja na pewno przełoży się na zdrowotność naszych malin, a przez to również na jakość i ilość owoców. Jeśli rośliny zostaną porażone przez chorobę lub zaatakowane przez szkodniki, do ich zwalczania możemy stosować różnego rodzaju środki, naturalne lub chemiczne, przestrzegając zawsze zaleceń na etykietach. Do najczęstszych chorób i szkodników malin należą: Choroby: antraknoza maliny szara pleśń zamieranie pędów malin biała plamistość liści maliny chloroza nerwów liści maliny guzowatość korzeni krzaczasta karłowatość maliny mączniak prawdziwy maliny karłowatość maliny Szkodniki: kwieciak malinowiec przędziorek chmielowiec pryszczarek namalinek łodygowy kistnik malinowiec przebarwiacz malinowiec pryszczarek malinowiec mszyce (maliniaka, malinowa) zwójka różoweczka przeziernik malinowiec chrabąszcz majowy Maliny to krzewy owocowe popularne w naszym kraju ze względu na słodkie owoce, które lubimy spożywać na surowo, ale także w formie przetworów. W zakres kompleksowej pielęgnacji malin wchodzi ich prawidłowe i odpowiednie nawożenie. Co musimy wiedzieć, by nasze plony były obfite? Dlaczego trzeba nawozić maliny? Podobnie jak wszystkie rośliny, także i maliny pobierają z podłoża wszystkie niezbędne substancje odżywcze. Dla dobrego ich rozwoju liczy się nie tylko odczyn gleby, ale także zawartość poszczególnych składników mineralnych i ich proporcje. Odpowiedni wzrost oraz plonowanie malin, w tym jakość owoców, zależy więc od poprawiania jakości gleby oraz nawożenia dolistnego. Przed rozpoczęciem uprawy oraz później, co kilka lat warto byłoby zlecić dokonanie specjalistycznej analizy podłoża pod kątem obecności takich składników jak fosfor, potas czy magnez. Dzięki niej oraz obserwacji rozwoju plantacji będziemy mogli stwierdzić, jak prawidłowo nawozić nasze maliny. Optymalne byłoby także zlecenia analizy samych roślin, by sprawdzić w jakiej mierze zaspokojone są ich potrzeby jeżeli chodzi o dane składniki pokarmowe. Generalnie po okresie zimowym z pewnością naszym malinom będzie brakowało składników odżywczych. W jaki więc sposób przeprowadzić nawożenie, by nasze plony były obfite a rośliny zdrowe? Przed zasadzeniem Maliny najlepiej rozwijają się w żyznej, próchniczej glebie o odczynie 5,5-6,5 ph. W momencie przygotowywania podłoża najlepiej zastosować jest nawóz organiczny, który zwiększy ilość próchnicy oraz składników mineralnych w glebie. Optymalna dawka to od 40 do 50 t na ha. Taki zabieg wykonuje się na kilka tygodni przed zasadzeniem malin. Niekiedy ze względu na zbyt kwaśny odczyn gleby, trzeba zastosować wapno w ilości od 500- 2500 kg CaO. Dodatkowo warto zastosować 100 kg superfosfatu i 200 kg siarczanu potasu. Taka dawka jest zwykle wystarczająca w trakcie przygotowywania podłoża przed zasadzeniem krzewów. Nawożenie upraw Pierwszy rok uprawy to jej intensywny wzrost, więc maliny potrzebują w tym czasie składników odżywczych wspomagających ten proces i pobudzających do tworzenia się części krzewu znajdującej się zarówno pod ziemią jak i nad nią. Kiedy zauważymy, że pędy urosły do wysokości mniej więcej 5- 10 cm, możemy rozpocząć nawożenie azotem w postaci saletry wapniowej bądź amonowej. Pierwsza dawka to 40 -50 kg nawozu na ha. Początek lata to czas na kolejną porcję azotu w dawce 70-80 kg nawozu na ha. Dobre wyniki przynosi użycie nawozu będącego mieszkanką składników takich jak fosfor, azot i inne. Potas stosuje się w dawce 120 kg na ha, natomiast fosfor -70 kg na ha. Uprawa malin Kiedy krzew zacznie owocować, nawożenie zależy od wyglądu rośliny oraz wskazówek dostarczonych przez specjalistę, który dokona analizy gleby. Trzeba przyjąć zasadę, że maliny, które owocują na pędach jednorocznych, potrzebują więcej nawozu, niż te owocujące na pędach dwuletnich. • Odmiany owocujące na pędach tegorocznych Początek wegetacji wymaga wzbogacenia gleby 70 kg nawozu azotowego na ha. Po trzech tygodniach stosuje się nawóz zawierający 70 kg azotu, 70 kg fosforu i 100 kg potasu na ha gleby. Ostatnie dni maja to najwyższy czas na trzecią dawkę azotu w ilości 70 kg na ha. • Odmiany owocujące na pędach dwuletnich Po rozpoczęciu wegetacji dostarczamy roślinie 25 kg azotu, 20 kg fosforu i 30 kg potasu na 1 ha. Za jakiś czas, kiedy krzewu zakwitną stosuje się dodatkowe 50 kg azotu. Uprawa malin Nawożenie dolistne Preparaty do opryskiwania dolistnego powinny zawierać zarówno mikro jak i i makroelementy. Proces przyprowadza się w czasie, kiedy krzewy kwitną a potem owocują. W przypadku odmian owocujących na pędach dwuletnich, spryskiwania liści dokonuje się także po zebraniu plonów. Uprawa malin Gotowe mieszanki dla początkujących Jeżeli brak nam doświadczenia niezbędnego do przeprowadzenia procesu nawożenia malin w taki sposób jak podano wyżej, możemy wybrać łatwiejsze, a równie skuteczne rozwiązanie. W sklepach ogrodniczych bowiem zakupimy gotowe, specjalistyczne nawozy mineralne. Są one w taki sposób skomponowane, że w pełni zaspokajają potrzeby krzewów owocowych, takich jak maliny. Gotowe mieszkanki zawierają makroelementy w odpowiednich proporcjach. Należy do nich zarówno azot, fosfor, potas, magnez jak i siarka. Dodatkowo preparaty są wzbogacone mikroskładnikami takimi jak bor, miedź, żelazo, mangan oraz molibden czy cynk. Inną zaletą gotowych nawozów jest łatwość ich stosowania. Szczegółowe wskazówki w tej kwestii zawsze znajdziemy na opakowaniu preparatu. Ponadto możemy zasięgnąć też informacji u sprzedawcy. Profesjonalista podpowie nam jak i kiedy stosować gotowe mieszkanki nawozowe. Zwykle należy rozpuścić dawkę nawozu w wodzie. Dobrze jest pamiętać, że jeżeli mamy jakiekolwiek wątpliwości w kwestii nawożenia malin lub brak nam doświadczenia, warto poradzić się specjalistów na przykład pracujących w sklepach z nawozami lub konsultantów firm produkujących preparaty do nawożenia. Można się z nimi najczęściej skontaktować poprzez stronę www firmy. czytaj dalej... Żółta malina (zdjęcie - w artykule), choć uważana jest za rzadkość wśród ogrodników, znana jest od dawna. Prawdziwi koneserzy malin z powodzeniem uprawiali niezwykłą roślinę od lat dwudziestych XX wieku. Pomimo faktu, że od tamtego czasu minęło prawie sto lat, żółta malina nie zyskała tak szerokiej popularności jak jej czerwona malina. Cechy wyróżniające Jagody malinowe prawie nie zawierają kwasu, więc smakują dużo słodsze niż odmiany. maliny zwykłe. Mają subtelny smak kwasu foliowego, który nadaje jagodom szczególnie przyjemny smak. Właśnie dlatego odmiany żółtych malin bardzo lubią dzieci. Malina malinowa nie zawiera alergenów, dlatego nadaje się nawet do alergii. Z niego możesz ugotować różne dżemy i dżemy. Ponieważ dojrzałość jagód nie występuje równocześnie, można cieszyć się smakiem słodkich owoców wystarczająco długo. Skład biochemiczny Żółte odmiany malin różnią się od zwykłych (czerwonych) nie tylko kolorem jagód. Skład biochemiczny tych owoców jest nieco inny niż czerwone jagody maliny, co stanowi istotną zaletę w kierunku żółtych odmian. Wysoka zawartość cukrów i niewielkich ilości kwasu sprawia, że ​​żółta malina jest znacznie słodsza. Główną cechą składu biochemicznego żółtej maliny w porównaniu z czerwonymi owocami lub Aronią jest niska zawartość antocyjanów. Taka charakterystyczna cecha sprawia, że ​​żółte owoce są szczególnie przydatne dla osób cierpiących na alergie, dzieci i kobiety w ciąży. Jagody z żółtej maliny są bogate w kwas foliowy, witaminę B9, która bierze udział w tworzeniu krwi, poprawia metabolizm i pomaga w syntezie ważnych związków. Wybór lokalizacji i prace przygotowawcze Pod sadzeniem żółtych malin lepiej jest zająć najbardziej oświetlone obszary. Gleba powinna być optymalnie zwilżona: nie dopuszcza się nadmiernej wilgoci. Pomimo tego, że żółta malina naprawdę nie potrzebuje wartości odżywczej ziemi, doświadczeni ogrodnicy zalecają wstępne wzbogacenie terenu obornikiem lub torfem. Aby uzyskać lepszy efekt, do mieszanki odżywczej można dodać piasek. Roślina nie zapuszcza korzeni w bagna, wapienne i suche gleby piaszczyste, słone bagna. Najlepiej sadzić maliny wzdłuż budynków i płotów. Idealnymi poprzednikami są takie kultury: marchew, cukinia, ogórki, rośliny strączkowe. Lepiej, jeśli ziemniaki, papryka, truskawki lub pomidory nie rosną w miejscu przeznaczonym do sadzenia malin. Te rośliny mają te same szkodniki i cierpią na te same choroby, co żółta malina. Sadzenie i konserwacja nie wymagają od ogrodników określonych umiejętności i są przeprowadzane zgodnie z ogólnymi zaleceniami. Malina żółta jest słabo odporna na suszę i odporna na zimę. To jest kochająca wilgoć i kochająca światło roślina jagodowa. W niezabezpieczonych obszarach szypułki malin mogą cierpieć z powodu silnych wiatrów, którym często towarzyszą niskie temperatury. Jednocześnie obserwuje się śmierć pąków i górnej części łodygi nawet w najbardziej zimowych odmianach. Żółta malina: sadzenie Najlepszy czas na sadzenie żółtych malin - jesienią i wiosną. Jeśli używa się zielonych sadzonek, sadzenie najlepiej wykonywać latem. Do sadzenia dołów lub rowy są przygotowane. W pierwszym przypadku doły wykopują wymiary 40 x 50 cm Odległość między otworami powinna wynosić co najmniej 1 m, a między rzędami 2 m. Szyja korzeniowa młodych sadzonek musi znajdować się kilka centymetrów nad poziomem ziemi, w przeciwnym razie będzie równa poziomowi powierzchni. W przypadku kopania wykopany jest fosa o głębokości 50 cm i głębokości 45 cm Odległość między rzędami powinna wynosić od około 1 metra do 50 cm, a mieszankę składników odżywczych można przygotowywać za pomocą zbutwiałego obornika, nawozu mineralnego i gleby o najwyższej żyznej glebie. Dalsze działania są przeprowadzane zgodnie z tym samym algorytmem, co przy sadzeniu roślin w dołach. Ostatnim etapem lądowania jest mulczowanie gleby torf, humus lub sucha ziemia. Jeśli sadzonki są dobrze rozwiniętymi pąkami, przycina się je do 30 cm. Żółta malina: pielęgnacja Malina Yellowberry nie jest rośliną odporną na zimno. Jednak w klimacie umiarkowanym wiele odmian może dobrze zimować bez żadnego schronienia. Aby udane zimowanie malinowe krzewy musiały być wciągnięte w kok i niezbyt mocno związane. Wtedy możesz zgiąć belki do siebie i zawiązać szczyty. Czasami ogrodnicy po prostu przyczepiają każdy krzak do ziemi. Te czynności najlepiej wykonywać przy ciepłej pogodzie, gdy znak termometru nie spadł jeszcze poniżej 6 stopni Celsjusza. W procesie przypinania szypułek malin do gleby, integralność rośliny może być łatwo uszkodzona, dlatego wszelkie manipulacje powinny być wykonywane z najwyższą starannością. Niektórzy ogrodnicy zalecają pokrycie krzaków świerkowymi liśćmi lub zasypywanie śniegiem. Nawóz W październiku żółta malina potrzebuje nawozu organicznego w postaci kompostu lub gnijącego nawozu. Na jednym krzaku rośliny wymagane jest użycie jednego kubła nawozu. Jesienią jesienia jest suche, maliny są obficie podlewane wodą (co najmniej trzy wiadra wody pod każdym krzakiem). Ogrodnicy amatorzy powinni pamiętać, że dla pomyślnej uprawy żółtych malin należy zwrócić szczególną uwagę na ściółkowanie gleby pod sadzeniem, ponieważ: przyczynia się do zachowania wilgoci w strefie korzeni; zakłóca wzrost chwastów; zatrzymuje ciepło i chroni korzenie przed mrozem. Żółty malina, sadzenie i pielęgnacja co jest dość proste, uwielbia azot i stale wilgotną glebę. Dlatego krzewy obficie podlewały napar z chwastów na początku czerwca. Napar chwastów jest dobrze rozcieńczony wodą w stosunku 1:10. W celu zachowania wilgoci w glebie tak długo, jak to możliwe i zapobiegania pojawianiu się chwastów, pod maliny wylewa się gnojowicę lub zarośla spod wlewu chwastów. Popularne odmiany Najczęstsze odmiany żółtych malin w naszym regionie to: Złote kopuły - powtarzająca się odmiana malin, której owoce mają złotożółty kolor i zaokrąglony kształt. Średniej wielkości krzewy. Żółty olbrzym - żółta malina, której zdjęcie imponuje wszystkim swoim pięknem. Krzewy rosną potężnie (do 2 m) i rozprzestrzeniają się. Jagody mają duży, żółty lub bursztynowy kolor. Miąższ jest wystarczająco pachnący i gęsty. Okres dojrzewania to lato. Odmiana odporna na zimę. Morela - powtarzający się rodzaj odmiany. Złote jagody moreli kolor. Owoc ma stożkowaty kształt średniej wielkości. Roślina jest krótka i nieco rozwalona. Runaway - różnorodność żółtych malin o wysokich plonach. Okres dojrzewania to lato. Jagody mają złoty pomarańczowy kolor i zaokrąglony stożkowaty kształt. Owoce średniej wielkości. Krzewy są średniej wielkości i średnio rozwalone. Kontrola szkodników Żółta malina jest odporna na choroby. Zapobieganie chorobom leży w tych samych środkach, co szkodniki. Większość chorób może być spowodowana zbyt zimną wodą, która jest używana do podlewania lub zagęszczania nasadzeń. W celu zapobiegania inwazji szkodników, żółte maliny powinny być cięte jesienią, usunąć opadłe liście i wykopać ziemię. W sezonie aktywnego wzrostu nie można tolerować pojawienia się chwastów w malinach. Wniosek Pomimo wszystkich zalet, odmiany żółtych malin są rzadkością w naszych ogrodach. Oprócz wszystkich korzystnych właściwości i smaku, ma on tę zaletę, że doceni każdy ogrodnik - przy minimalnej staranności, roślina jest w stanie produkować ogromne plony wspaniałych jagód. Na dobre plonowanie malin i uzyskanie owoców wysokiej jakości wpływa wiele czynników ( wybór stanowiska, przygotowanie gleby, zdrowotność plantacji, brak zachwaszczenia, zaopatrzenie w wodę i składniki pokarmowe, obecność owadów zapylających). Duże znaczenie ma także odmiana, materiał szkółkarski, metoda prowadzenia plantacji, zbiór owoców. Zakłada się, że maliny z uprawy polowej przeznaczone są głównie do mrożenia i przetwórstwa. W technologii produkcji należy uwzględnić maszynowy zbiór owoców. W polowej uprawie malin owocujących na tegorocznych pędach, w czasie jednego sezonu wegetacyjnego, następuje wzrost licznych pędów, zawiązywanie pąków kwiatowych, kwitnienie, wzrost i dojrzewanie owoców, a następnie przejście w stan spoczynku. W następnym roku cały cykl rozwojowy powtarza się. Wprowadzenie do uprawy w Polsce pierwszej odmiany owocującej na tegorocznych pędach, którą była ‘Polana’, a później ‘Polka’ sprawiło, że obecnie ta forma dominuje w uprawie. Przetwórcy zaakceptowali już przesunięcie skupu na okres późnoletni i jesienny. Wymienione odmiany pozwalają uzyskać mrożonki wyższej jakości. W uprawie owoców deserowych wydłużył się okres podaży, co jest istotnym czynnikiem rozwoju tego rynku. Korzyścią dla plantatorów jest możliwość zastosowania uproszczonego, mniej pracochłonnego, sposobu prowadzenia roślin oraz ograniczenie ryzyka, wynikającego z przemarzania pędów i przymrozków wiosennych, a także uszkodzeń powodowanych przez niektóre choroby (zamieranie pędów) lub szkodniki (kistnik malinowiec). Odmiany Oprócz odmiany ‘Polana’ i ‘Polka’, do uprawy w warunkach polowych z przeznaczeniem owoców do przetwórstwa, nadaje się ‘Polesie’. ‘Polana’ – uprawiana w Polsce ponad 20 lat, jest nadal godna polecenia, szczególnie do produkcji soków. Charakteryzuje się najwyższą plennością i najbardziej sztywnymi pędami spośród wymienionych odmian. Zbiór maszynowy owoców jest możliwy, chociaż utrudniony ze względu na dużą siłę potrzebną do oderwania owocu od dna kwiatowego. Zaletą tej odmiany jest odporność na wirusa krzaczastej karłowatości maliny, a wadą podatność na uszkodzenie korzeni, szczególnie przy nadmiarze wody w glebie. Zaleca się więc uprawę na podwyższonych zagonach, z możliwością kontrolowanego nawadniania. ‘Polka’ jest już znana i ceniona w wielu krajach świata. Uprawiana jest tam niemal wyłącznie pod osłonami jako odmiana deserowa. Szczególne cechy owoców to: atrakcyjny wygląd, smak, trwałość pozbiorcza i przydatność do transportu na dalsze odległości. W Polsce uprawiana jest głównie w polu, a większość owoców przeznaczana jest do przetwórstwa. Wadą tej odmiany jest podatność na wirusa krzaczastej karłowatości maliny, który może powodować rozpadanie się owoców oraz na choroby systemu korzeniowego. Dlatego celowa jest uprawa na podwyższonych zagonach z kontrolowanym nawodnieniem. Owoce można zbierać maszynowo, zwłaszcza przy sprzyjającej pogodzie. ‘Polesie’ w uprawie towarowej nie jest sprawdzona w takim stopniu jak wcześniej opisane odmiany. Ma duże owoce, ciemnoczerwone, nieco omszone, bogate w antocyjany i kwas elagowy. Są doskonałe na soki i przetwory wysokiej jakości. Odmiana ta może być porażana przez wirusa krzaczastej karłowatości maliny. Z dotychczasowych badań wynika, że zbiór maszynowy owoców jest utrudniony i zależny w dużym stopniu od pogody. Tylko z sadzonek kwalifikowanych Polowe plantacje malin prowadzone są zazwyczaj przez kilka do kilkunastu lat. Ważne jest więc, aby sadzonki były zdrowe, pozyskane w odpowiednim terminie i właściwie przechowane. Powinny więc pochodzić z kwalifikowanych, renomowanych szkółek. Tylko takie sadzonki są wolne od wirusów, zwłaszcza wirusa krzaczastej karłowatości, maliny lub chorób systemu korzeniowego. Odmiany maliny owocujące na tegorocznych pędach wchodzą późno w okres spoczynku, co wynika z równoczesnego wzrostu i owocowania roślin. W badaniach, przeprowadzonych przez pracowników SZD Brzezna i UR Kraków z odmianą ‘Polka’, wykazano, że najkorzystniejszym terminem wykopywania sadzonek jest przełom października i listopada. Wraz z wydłużającym się okresem przechowywania, szczególnie w niekorzystnych warunkach, następowało wyczerpywanie się substancji zapasowych. Sadzonki malin powinny więc być przechowywane w przystosowanej do tego celu chłodni. Plantacje można też zakładać późnym latem lub wczesną jesienią z sadzonek doniczkowanych, uzyskanych z odcinków korzeni. W SZD Brzezna w pierwszym roku owocowania uzyskano z rośliny średnio 0,8 kg owoców, co stanowi równowartość sadzonki. Uzasadnione jest więc zakładanie plantacji wyłącznie przy użyciu sadzonek kwalifikowanych. Stosowanie agrowłókniny Do uzyskania wysokiego plonu owoców, oprócz standardowych czynników plonotwórczych, może przyczynić się użycie białej i czarnej agrowłókniny. Białą agrowłókninę stosuje się do okrywania rzędów roślin od przedwiośnia do czasu, gdy pędy osiągną wysokość około 30 cm. W doświadczeniu przeprowadzonym w Wierzbicy Kolonii w 2009 r., pod wpływem tego zabiegu plon odmiany ‘Polka’ wzrósł o 27%, a owoce dojrzewały o 12 dni wcześniej. Czarna agrowłóknina może być użyta do ściółkowania gleby po obydwu stronach rzędu malin, z pozostawieniem wąskiej przestrzeni w rzędzie do wyrastanie pędów. Jest to szczególnie korzystne w uprawie malin na podwyższonych zagonach. Zabieg ten zapobiega zachwaszczeniu i stwarza roślinom korzystniejsze warunki wzrostu i owocowania (wyższa temperatura i bardziej stabilna wilgotność gleby). Prowadzenie plantacji Czasem korzystne może być prowadzenie plantacji z owocowaniem roślin na tegorocznych i dwuletnich pędach. Pozostawia się wtedy do owocowania dolną część pędu, która nie owocowała w poprzednim roku, a także pędy wyrastające w danym roku. W tym przypadku owoce dojrzewają od czerwca do przymrozków jesiennych. W SZD Brzezna plon owoców prowadzonej w ten sposób odmiany ‘Polka’ wzrósł o 26%. Niedogodnością tej metody jest konieczność wycinania pojedynczych pędów oddzielnie. Również okrywanie rzędów białą agrowłókniną jest niemożliwe. Zbiór – maszynowy czy ręczny Maliny z produkcji polowej przeznaczone są na ogół do przetwórstwa. Uzyskuje się za nie zazwyczaj niższą cenę niż za owoce deserowe. Dlatego zaleca się produkcję na dużą skalę. Produkcja może być ograniczana, pracochłonnością zbioru. Wielkość plantacji należy więc dostosować do możliwości zbioru ręcznego lub maszynowego. Z punktu widzenia optymalizacji kosztów produkcji szczególnie istotna jest wydajność z jednostki powierzchni, gdyż wyższy plon owoców wiąże się z niższymi kosztami jednostkowymi. Należy też wspomnieć o jakości owoców, co zazwyczaj ma wpływ na uzyskiwaną cenę. W uprawie polowej malin z przeznaczeniem owoców do przetwórstwa wzrasta znaczenie zbioru maszynowego. Spośród uprawianych w Polsce odmian owocujących na tegorocznych pędach, najbardziej do tego celu nadaje się ‘Polka’. Maszynowy zbiór utrudnia duże zagęszczenie liści, a szczególnie osłonięcie dużej części owoców przez duże liście. Ponadto w początkowym okresie zbioru, do otrząsania owoców trzeba użyć dość dużej siły, co może powodować zbiór niedojrzałych owoców z szypułkami. Dobrze byłoby, aby pierwsze dwa lub trzy zbiory wykonywane były ręcznie, a pozostałe maszynowo. Artykuł pochodzi z nr 10/2011 czasopisma "Owoce Warzywa kwiaty" Autor: Dr Jan Danek Sadowniczy Zakład Doświadczalny Brzezna

podlewanie malin zimną wodą