Ponadto opętany Geralt, wyrywający sztachetę z płotu, by z zaangażowaniem rozpocząć zwykłą bójkę, to obraz, który zawsze poprawia mi humor. Serce z kamienia pokazuje również nieco egzotyki, choć po części nam znajomej. Wesoła ferajna towarzysząca Olgierdowi von Everec wyjątkowo przypomina kozacką bandę, skorą do niezbyt 2000: Ostatnia misja jako Andrzej „Andre” Kostynowicz; 2001: Serce z kamienia (Heart of Stone) jako Ken Sanders; 2003: Od kołyski, aż po grób (Cradle 2 the Grave) jako rosyjski klient; 2005: Wyspa (The Island) jako kierowca; 2006: Miriam jako Bijaikis; 2007: The Perfect Sleep jako Ivan; 2006: Inland Empire jako Piotrek Krol; Filmy Przez to historia traci na emocjonalnym znaczeniu. Misja Stone to po prostu rozrywkowy akcyjniak, który na tle głośno reklamowanych hitów Netflixa, takich jak Red Notice czy Gray Man, wypada zaskakująco poprawnie. Lepiej buduje świat i ewentualny początek franczyzy, pozostawiając widza z miłym uczuciem satysfakcji z seansu. Punkty doświadczenia – są to wyznaczniki aktywności gracza w danej grze (sesji gry). PD są zwykle przyznawane na końcu sesji, przygody lub kampanii. Mistrz Gry może przyznać je graczowi za wyjątkowy pomysł, wczucie się w postać itp., w zależności od systemu. Liczba przyznawanych PD jest wyznaczana przez dany system gry fabularnej, lub opiera się na logice i uczciwości Mistrza Wiedźmin 3 Serca z Kamienia - poradnik. Wybory, decyzje, konsekwencje w fabule, romanse, karty do GWINTA, misje główne, zadania poboczne, questy i zlecenia na potwory. Serce z kamienia i o wiele więcej tylko na Gandalf.com.pl! Serce z kamienia - opinie Jeśli nadal nie jesteś pewny książki Serce z kamienia, zapoznaj się z ocenami i recenzjami naszych klientów. Może oni przekonają Cię, że Serce z kamienia - Katarzyna Misiołek to pozycja warta Twojej uwagi. Po przeczytaniu książki Serce z kamienia . obejrzyj 01:38 Thor Love and Thunder - The Loop Czy podoba ci się ten film? Zobacz także:InformacjeOpisy z książek i gier Dziki Gon – przekleństwo niektórych okolic, na Dziki Gon najczęściej można natrafić zimą. Jest to pędzący po niebie orszak upiorów dosiadających szkielety koni. Sama ich obecność wywołuje ataki szału oraz paniki, które powodują przyłączenie się do tego orszaku. Liczne zaginięcia ludzi, a potem ich nagłe i niespodziewane powroty, tłumaczono jako porwanie przez Dziki Gon. Porwani doświadczają dylatacji czasu. Gdy wracają do swych rodzinnych okolic zastają stare, zarośnięte groby swych dzieci. Królem Dzikiego Gonu jest Eredin a jego oddział to Dearg Ruadhri (Czerwoni Jeźdźcy). Wiedźmin 2: Zabójcy Królów W Wiedźminie 2 Geralt ma szansę porozmawiać z aptekarzem w obozie Kaedwen o Dzikim Gonie. Wcale nie są zwiastunem wojny, bo pojawiają się zimą, kiedy wojny zwykle prowadzi się wiosną. Zawsze podążają z Północy na Południe, nigdy na odwrót. Emitują fale elektromagnetyczne wywołujące amnezję, może ponowne poddanie się ich działaniom, odwróci to. Przybywają do świata Wiedźmina prawdopodobnie w poszukiwaniu niewolników. Widmo króla Dzikiego Gonu na ilustracji w czeskim wydaniu Czasu pogardy. Można się dowiedzieć, że w większości przypadków nie są to prawdziwi Jeźdźcy, lecz ich duchowe emanacje. Prawdziwe elfy pojawiały się w świecie Wiedźmina tylko w szczególnych sytuacjach, jak wtedy, gdy porwały Yennefer. Porywają ludzi zwykle między 10 a 20 rokiem życia. Historie o Gonie nie pojawiają się w kulturze elfów i krasnoludów. Jest to o tyle interesujące, że Starsze Ludy musiały mieć z nim do czynienia na długo przed ludźmi. Krasnoludy ignorują to zjawisko, zaś elfy tajemniczo milczą na jego temat. Wiedźmin 3: Dziki Gon W Wiedźminie 3 Dziki Gon jest głównym wrogiem. Po raz pierwszy pojawia się w czasie snu Geralta w Kaer Morhen. Zamraża wtedy przebywających w siedliszczu wiedźminów, i na oczach Geralta zabija jego protegowaną. Kolejny raz Wiedźmin spotyka upiornych jeźdźców po znalezieniu Yennefer, kiedy oboje w eskorcie Nilfgaardczyków udają się do Wyzimy. Dziki Gon spustoszył wieś Wrzosowa w Velen i Lofoten na wyspie Hindarsfjall. W akcie II gry Dziki Gon przypuszcza atak na Kaer Morhen w czasie którego ginie Vesemir i Vigi Pomyleniec bądź Lambert (w zależności od decyzji bohatera). Gon zostaje rozbity w III akcie gry, kiedy zostają zabici wszyscy dowódcy i żołnierze upiornego orszaku. Generałowie Gonu: Imlerith †, Caranthir – główny nawigator Naglfaru †, Ge'els – namiestnik Eredina w Tir ná Lia. Znani wojownicy Gonu: Nithral – przebywał w kryjówce Avallac'ha †. Ciekawostki Dziki Gon występuje także w mitologii północnej Europy i Wielkiej Brytanii (jest nawet wspominany w I Tomie Potopu Henryka Sienkiewicza, jako legendarny orszak krzyżackich upiorów). Istnieje elfia legenda o Królowej Zimy, która w czasie zamieci przebiega kraje saniami zaprzężonymi w białe konie. Jadąc, królowa rozsiewa dookoła twarde, ostre, maleńkie okruchy lodu i biada temu, kogo taki okruch trafi w oko lub w serce. Taki ktoś porzuci wszystko, podąży za Królową, za swoim marzeniem i miłością. Oczywiście, nigdy jej nie odnajdzie i zginie z tęsknoty. Wizja trupiego orszaku została zaczerpnięta z mitu germańskiego znanego jako Dziki Łów, popularnym również na terenach zamieszkiwanych przez Słowian. Galeria Linki zewnętrzne Zobacz w samodzielnej wersji GWINTA kartę Nawigator Gonu. Spis treści Assassin's Creed Valhalla - poradnik do gryPoradnik do gry WprowadzeniePodstawy FAQ Eivor Eksploracja świata gry Walka Kampania Osada i statek Romanse Zakon Starożytnych Aneks Poradnik trofeowy Opis przejścia WprowadzenieWątek główny Lista wszystkich misji głównych PrologRygjafylke Ledecestrescire Grantebridgescire Wschodnia Anglia Oxenefordscire Lunden Sciropescire Cent Essexe Lincolnscire Southsexe Jorvik Eurvicscire Glowecestrescire Snotinghamscire Wincestre Hordafylke Hamtunscire Krucza Przystań Asgard Jotunheim Vinlandia Misje poboczne Lista wszystkich misji pobocznychRygjafylke Ledecestrescire Grantebridgescire Wschodnia Anglia Oxenefordscire Lunden Sciropescire Cent Essexe Lincolnscire Southsexe Jorvik Eurvicscire Glowecestrescire Snotinghamscire Wincestre Hordafylke Asgard Jotunheim Vinlandia Zakończenia Ważne wybory Bossowie Gniew druidów DLC WprowadzeniePodstawy FAQ Atlas Irlandii Sekrety i znajdźki Zadania główne Zadania poboczne Oblężenie Paryża DLC Podstawy FAQ Atlas Francji Sekrety i znajdźki Misje główne Misje poboczne Poradnik trofeowy Świt Ragnaroku DLC Podstawy Opis przejścia Sekrety i znajdźki DLC Rzeczne Najazdy Mistrzowskie wyzwania Podstawy Misje Stacja Wenlocan Kryjówka w Kopalni Odyna Obóz bandytów w Loligestone Warownia Templebrough Stanica Calleva Crossover Stories Misje główne Misje poboczne Sekrety i znajdźki Sekrety i znajdźki Wiedźmin 3: Dziki Gon Recenzja gry PLUSY:ładnie zaprojektowany, żyjący i dobrze zagospodarowany świat;niesamowicie obszerna zawartość;fabuła;dobrze obmyślone zadania poboczne;ujmujące dialogi;masa odniesień do twórczości Sapkowskiego;duża swoboda w rozwoju postaci i wyposażenia;wybory, które wydają się mieć znaczenie;oprawa artystyczna; spadki płynności animacji;ekrany ładowania;beznadziejnie zrealizowane ograniczenia świata;masa rozmaitych bugów;atak klonów;w wielu przypadkach słaby polski dubbing. Wiedźmin 3 to bez wątpienia najbardziej oczekiwany tytuł tego roku w Polsce i nie ma w tym nic dziwnego. Przygody bohatera wykreowanego przez Andrzeja Sapkowskiego cieszą się nad Wisłą niesłabnącą popularnością, na co ogromny wpływ miały nie tylko udane książki pisarza, ale również dwie gry studia CD Projekt Red. Po Dzikim Gonie obiecywaliśmy sobie bardzo wiele, bo też od początku uważany był za opus magnum warszawskiej firmy. Ogromny, pełen niespodzianek świat, finał konsekwentnie rozwijanej historii, wreszcie powrót kluczowych i lubianych postaci, które dotąd nie dostały szansy na pojawienie się w wirtualnej sadze. Ostatnia misja Białego Wilka miała okazać się trudna, nie tylko ze względu na konieczność wyeliminowania zagrożenia, od którego włos sam jeży się na karku. Rzeźnik z Blaviken musiał zmierzyć się również z oczekiwaniami swoich wiernych fanów. W ostatnich tygodniach deweloperzy i media konsekwentnie nadmuchiwali balon, mogący zwiastować zarówno okrutną klęskę, jak i spektakularne zwycięstwo. Dziś, mając za sobą trwającą prawie sto godzin wizytę w fantastycznych królestwach północny, możemy powiedzieć jedno: Redzi dostarczyli produkt, który pod wieloma względami zachwyca, zwłaszcza w początkowej fazie, kiedy jesteśmy jeszcze onieśmieleni fantastycznie zaprojektowanym światem i ogromem wyzwań, jakim musi sprostać Geralt. Im jednak dalej w las, tym łatwiej zauważyć wyraźne potknięcia, których warszawscy deweloperzy nie zdołali uniknąć mimo dwukrotnego przesuwania terminu premiery. Gdyby dać im jeszcze więcej czasu, otrzymalibyśmy zapewne produkt pierwszej próby, z łatwością kwalifikujący się do maksymalnej oceny. Z przykrością jednak muszę stwierdzić, że tak się, niestety, nie stało. Dziki Gon z oczywistych względów zajmuje dość istotne miejsce w całej historii. Opowieść o Dzikim Gonie rozpocznijmy od budowy świata, bo mam wrażenie, że trafiają się jeszcze osoby, które kompletnie nie wiedzą, jak omawiana gra jest skonstruowana. Jeśli masz w pamięci wczesne zapowiedzi twórców o gigantycznym obszarze, którego przemierzenie wymaga ponad pół godzinny jazdy konno, to takie rewelacje od razu możesz włożyć między bajki. Sprawdziliśmy – największy dostępny teren, czyli Velen, da się pokonać w trzynaście minut galopem z północy na południe. Do tego wyniku należy jednak doliczyć okazjonalne spojrzenia na mapę, wymagane do odnalezienia drogi omijającej większe akweny, a także konieczność obowiązkowego zwalniania tempa biegu, bo Płotka Geralta musi co jakiś czas przejść w cwał, żeby zregenerować pasek wytrzymałości. Dziki Gon nie oferuje, niestety, jednolitej masy lądowej (jak np. Skyrim), która pozwalałaby dostać się do dowolnego punktu na mapie na piechotę. Wyspy Skellige to całkowicie odrębne terytorium, podobnie jak startowa lokacja Biały Sad, twierdza Kaer Mohren i pałac w Wyzimie. Do każdego z tych miejsc można przenieść się w dowolnym momencie rozgrywki za pomocą gęsto rozsianych drogowskazów, ale wówczas czeka nas obowiązkowy loading, który w przypadku wspomnianego Velen może trwać naprawdę długo. Przymusowe podziwianie napisu „ładowanie”, to jedna z największych zmor nowego Wiedźmina. W Wiedźminie 3 możemy podziwiać mnóstwo interesujących widoczków. Oceny redaktorów, ekspertów oraz czytelników VIP ? Zmroku Ekspert 8 lutego 2017(PS4) Wersja na Playstation 4 po prawdzie miała trudną historię, ale po wszystkich patchach, dodatkach i zmianach jest to gra, która powinna zagościć w czytnikach wszystkich fanów erpegów. Włosy nie ruszają się jak na wersji PC, ale kto by tam przejmował się fryzurą, kiedy szarżuje na Ciebie porządnie wpieniony bies? Gra zabrała mi dziesiątki wieczorów, które mogłem poświęcić na zarabianie milionów. Milionów nie mam, ale satysfakcję z przejścia tej gry owszem. Było warto. Draugnimir Ekspert 23 marca 2016(PC) Na mało którą grę nakląłem się tyle, co na Wiedźmina 3. Miałem wobec niego gigantyczne oczekiwania, więc przeżywałem każdą niedoróbkę – a trochę ich ten Dziki Gon miał, i to wszędzie, od fabuły po mechanikę. Jednak ile tych mankamentów by nie było, nie zmieniają one faktu, że CD Projekt RED opracował wspaniałą grę – strasznie klimatyczną, okropnie miodną, nieprzyzwoicie wielką, a do tego piękną, inteligentną i dogłębnie polską. Nasza branża growa nie mogła zrodzić lepszego towaru eksportowego! „RED-om” udały się również dodatki, choć Serca z kamienia stawiam znacznie wyżej niż Krew i wino. Materdea Ekspert 17 października 2015(XONE) Wiedźmin 3: Dziki Gon to niesamowita, wielogodzinna przygoda, która została stworzona przez polskie studio CD Projekt RED - tytuł niewątpliwie stanowi najważniejsze dzieło w rodzimym przemyśle gier wideo! 10 sekret_mnicha Ekspert 28 września 2015(PC) Zamknięcie trylogii o Geralcie okazało się być wyśmienitą produkcją. Wspaniałą, pełną rozmachu przygodą z kilkoma niewielkimi potknięciami, które nie były w stanie przesłonić ogółu pozytywnych emocji towarzyszących zabawie. Spoolsh VIP 30 grudnia 2021(PC) Po tej grze świat stal się zupełnie inny. 10 Mamy tu do czynienia z eklektyczną powieścią, z dużą dawką magii, mitologii i różnorodnych tubylczych wierzeń. Główną bohaterką opowieści jest Magran, kapłanka boga śmierci, niezwyciężonego i okrutnego Cromma. To w jego imię morduje od setek lat, podróżując po światach i zaświatach. Ta ciągła wędrówka, której poddana jest wojowniczka, przywodzi na myśl Ahaswerusa - Wiecznego Tułacza, który nie jest w stanie się zatrzymać, podobnie Magran, zmuszona do pogoni za ludźmi, których ma zabić, objęta klątwą staje się „panną ogrodów śmierci”. Ciekawym pomysłem w powieści jest wymieszanie różnych koncepcji mitologicznych i religijnych, obok siebie spotkać można różnych bogów, którzy objawiają się regularnie swoim wyznawcom. Każde plemię przez to ma swój kanon praw i obowiązków względem danego boga. Do wiecznej wędrówki dołącza wyratowany z opresji Segomaras – poeta i pieśniarz, który otrzymuje zadanie od bogini Nantosvelty, aby napisać pieśń o życiu i zasługach „mrocznej wojowniczki”. Magran jest nieufna, zamknięta w sobie, ale połechtana, chętnie zwierza się pieśniarzowi ze swych bolączek, a ich przyjaźń urośnie w siłę i będzie miała w przyszłości swoje konsekwencje. Magran pragnie odpokutować swoje zbrodnie, uwolnić się spod władzy „boga złej śmierci”. Jednak nie będzie to takie proste. To powieść jak najbardziej przygodowa, dziejąca się w światach równoległych, to baśniowy kocioł, w którym znaleźć można obok siebie bogów, magów, duchy, smoki i zaklęcia. Czasami miałem wrażenie, że tego jest zbyt dużo, że Monika Sokół w swojej pierwszej powieści chciała zawrzeć zbyt wiele. Również język powieści jest nierówny, być może jest to zabieg celowy, że bogowie w rozmowach z człowiekiem, bywają niezwykle patetyczni, żeby po chwili stać się wulgarnymi i mówić prostackim językiem. To trochę miesza czytelnikowi w głowie. Przez to powieść momentami staje się infantylna, a język nie nadąża za ciekawym pomysłem na powieść. Grzegorz Śmiałek Teraz albo nigdy – zdanie poboczne występujące w grze Wiedźmin 3: Dziki Gon, w którym Geralt pomaga uciec Triss i innym czarodziejom z Novigradu. Wiedźmin, po zejściu ze statku Radowida po zakończeniu zadania Dorwać Juniora, otrzymuje liścik przesłany przez jednego z mieszczan od Triss. Po zapoznaniu się z treścią wiadomości Biały Wilk od razu wyrusza do domu czarodziejki. Wpis w dzienniku Novigrad słynął niegdyś z tolerancji i poszanowania prawa. Dlatego to tu właśnie ściągali czarodzieje z całego świata, prześladowani zarówno przez Radowida, jak i Emhyra. Niestety, odkąd rozpętała się wojna, Wolne Miasto zamiast bezpieczną przystanią, stało się miejscem kaźni. Znana ci dobrze, Drogi Czytelniku, Triss Merrigold postanowiła ewakuować pozostałych przy życiu czarodziejów jak najdalej od linii frontu — do Koviru. Nie było to proste zadanie, dlatego czarodziejka poprosiła o pomoc wiedźmina. Los prześladowanych nie był przecież Geraltowi obojętny — a już tym bardziej los samej Triss... Kiedy już, już wydawało się, że czarodzieje są bezpieczni i mogą odpływać ku ośnieżonym brzegom Koviru, ich statek został zaatakowany łowców czarownic. Niby wyżły, które wytropią skrywającego się zająca w najgłębszej nawet norze, jakimś sposobem wpadli na trop Triss i jej kompanów. Całe szczęście w obronie zaszczutych czarodziejów stanął Geralt — oraz, co bardziej zaskakujące, Dijsktra, którego nigdy wcześniej nie posądzałem o wrażliwość na los bliźnich. Wyznanie miłości Triss Po rozprawieniu się z łowcami przyszedł czas na pożegnania. Geralt nie musiał wytężać wiedźmińskich zmysłów, żeby poczuć, jak żywo biło wtedy jego serce. Myśl, że miałby nie zobaczyć się już z Triss była nie do zniesienia — więc zamiast życzyć szerokiej drogi, Geralt poprosił, by została. I tak oto, w wyjątkowo nieromantycznych okolicznościach, odżyło łączące ich uczucie. Odrzucenie Triss Po rozprawieniu się z łowcami przyszedł czas na pożegnania. Choć Geralta i Triss łączyło niegdyś tak wiele, ich ścieżki rozeszły się właśnie tego feralnego dnia, na śliskim od krwi novigradzkim nadbrzeżu. Wiedźmin i czarodziejka spotkali się co prawda jeszcze nie raz, ale już tylko jako przyjaciele. Ucieczka przed Wiecznym Ogniem ostatecznie wygasiła żar ich uczuć. Odmawiamy pomocy Triss Mimo to, Geralt był zmuszony porzucić znajdującą się w potrzebie przyjaciółkę, wzywały go bowiem inne, niemniej pilne zadania. Co się działo dalej z novigradzkimi czarodziejami, tego już nie wiem - Triss nie lubiła do tego wracać.— Jaskier Przebieg zadania Przeczytaj tajemniczy liścik. Geralt zapoznaje się z treścią liściku, który otrzymał. Spotkaj się z Triss. Wiedźmin po zapoznaniu się z treścią wiadomości udaje się do kryjówki czarodziejki. Podążaj za Triss do kryjówki Bertolda i Anisse. Biały Wilk, wchodząc do domu, jest świadkiem kłótni pomiędzy Triss a gospodarzami budynku. Czarodziejka w zależności od decyzji Białego Wilka: odda naszyjnik; zatrzyma naszyjnik. Niezależnie od decyzji, Triss przechodzi do sedna sprawy i powie, że łowcy czarownic wyprzedzili jej plan i wzmocnili patrole w mieście, zamknęli bramy i przeczesują każdy dom w poszukiwaniu czarodziejów. Triss mówi także, że Berdold i Anisse nie dotarli na miejsca spotkania. Wiedźmin ma dwa wyjścia: zgodzić się pomóc; udać się od razu do Zimorodka. Jeżeli Biały Wilk zgodzi się pomóc, wyrusza wraz z Triss do domu, gdzie ukrywa się para. Na miejscu okazuje się, że już są tam łowcy czarownic. Dzięki szybkiej reakcji Geralta Bertold i Anisse przeżwają i udają się do Zimorodka, gdzie z powodu ratowania dwójki ludzi, zginął właściciel karczmy. Jeśli Geralt nie zgodzi się ratować Bertolda i Anisse, para zginie z rąk łowców, a właściciel karczmy przeżyje. Podążaj za Triss. Wiedźmin wraz z czarodziejką, Bertoldem i Anisse udają się do karczmy Zimorodek, gdzie spotykają martwego właściciela karczmy i grupę łowców czarownic. Zabij łowców czarownic. Po pozbyciu się przeciwników wiedźmin udaje się za Triss do sekretnego przejścia. Podążaj za Triss. Wejdź do kryjówki czarodziejów i podążaj za Triss. Geralt udaje się za Triss do sekretnego przejścia w karczmie, które prowadzi do kryjówki czarodziejów. W podziemiach wiedźmin dowiaduje się, że chcą uciec drogą morską, ale żeby dostać się do portu, trzeba oczyścić kanały, które roją się od potworów. Wejdź do kanałów. Znajdź drogę przez kanały. Biały Wilk wraz z Triss udają się do kanałów, aby pozbyć się utopców oraz samotnego katakana. Podczas podróży przez kanały wiedźmin trafia na kilka ścian, które można zniszczyć za pomocą znaku Aard. Znajdź przejście na drugą stronę żerowiska szczurów. Przechodząc przez kanały wiedźmin z czarodziejką natrafiają na żerowisko szczurów, które nie sprawia im problemów. Po jego przejściu są już na końcu kanałów. Spotkaj się z Dijkstrą w porcie. Biały Wilk wraz z Triss po wyjściu z kanałów spotykają Dijkstrę, który pomaga czarodziejom w ucieczce, jednak podczas rozmowy zostają zaatakowani przez łowców czarownic. Zabij łowców czarownic. Po pokonaniu łowców następuje moment ostatniego pożegnania. Podczas tej rozmowy Geralt może: poprosić Triss, aby została (Triss zostaje życiową partnerką Geralta), pozwolić Triss odpłynąć do Koviru. Jeżeli wiedźmin podczas zadania Kwestia życia i śmierci pocałował czarodziejkę przy fontannie oraz zapewnił ją, że ich związek nie jest przeszłością, ta po prośbie pozostania wraca w ostatniej chwili ze statku i udaje się wraz z Geraltem do latarni. Po wspólnym wieczorze czarodziejka oznajmia, że wyrusza do Kaer Morhen. Biały Wilk, wychodząc z latarni, spotyka Dijkstrę, który proponuje Geraltowi pomoc w zabójstwie Radowida. Jeżeli Geralta nie interesuje związek z czarodziejką, ta odpływa do Koviru wraz z resztą, a Dijkstra od razu przedstawia swój plan odnośnie Radowida. W obu przypadkach zadanie kończy się sukcesem. Punkty doświadczenia 200 po uratowaniu Bertolda i Anisse 200 po pokonaniu łowców czarownic w Zimorodku 500 po pokonaniu katakana w kanałach 200 po wyjściu z kanałów do portu 300 po pokonaniu łowców czarownic w porcie 300 po przeniesieniu się do latarni (możliwe tylko przy romansie z Triss) Konsekwencje Jeżeli Geralt pomoże Triss – magowie przeżyją, ale nasili się wrogość wobec nieludzi zamieszkujących Novigrad. Z tego powodu w zadaniu Wielka ucieczka Zoltan nie może pomóc Geraltowi i Yennefer uratować Margaritę Laux-Antille. Jeśli Geralt nie pomógł Triss – czarodzieje będą chwytani i zabijani podczas pogromów w Novigradzie. Tym samym Zoltan może pomóc Geraltowi i Yennefer uratować Margaritę Laux-Antille. Zadanie nie ma wpływu na udział Triss w Bitwie w Kaer Morhen. Jeżeli Geralt wyznał miłość Triss – czarodziejka sama jedzie do twierdzy. Jeżeli Geralt pozwolił Triss odpłynąć – czarodziejka zostaje zaproszona do twierdzy przez Yennefer. Ciekawostki Wbrew powszechnej opinii samo wyznanie miłości do Triss nie sprawia iż zostaje ona życiową partnerką Geralta, mają na to wpływ również poprzednie decyzje. W przypadku gdy nie pocałowaliśmy jej pod fontanną w posiadłości Vengelbudów Triss odrzuci miłość Geralta nawet pomimo otwartego wyznania.

serce z kamienia ostatnia misja