DROGI MOCZOWE U DZIECI: najświeższe informacje, zdjęcia, video o DROGI MOCZOWE U DZIECI; Infekcje dróg moczowych u dzieci Zmiana koloru moczu – może być wywołana chociażby obecnością w niej krwi. Zmiana zapachu moczu. Częste potrzeby chodzenia do łazienki. Ból w okolicy podbrzusza i lędźwi. Jeśli infekcja dotyczy nerek, to możemy zauważyć też poniższe objawy: Ból w dolnej części pleców lub bocznej części brzucha. Na skutek często nawracającego zapalenia pęcherza moczowego mogą rozwinąć się chroniczne infekcje dróg moczowych lub wystąpić objawy nadreaktywnego pęcherza. Z tego względu zapalenie pęcherza należy zawsze całkowicie wyleczyć, dbać o właściwą higienę i stosować profilaktyczne leczenie zakażeń układu moczowego, np Azotyny w moczu to sygnał, że w organizmie rozwija się infekcja dróg moczowych. Azotyny to grupa związków chemicznych, soli lub estrów kwasu azotowego, wywoływanych przez bakterie. Substancje te nie powinny pojawiać się moczu. Szacuje się, że zakażenia układu moczowego dotykają przynajmniej raz w roku 10 proc. kobiet i 1-2 proc To, co znamy jako infekcja moczu, występuje z powodu serii patogeny w cewce moczowej, pęcherzu, nerkach lub prostacie. I nie, to nie jest zaraźliwe. Bakteria wywołująca najwięcej infekcji dróg moczowych to Escherichia coli i mamy ją w naszych własnych jelitach. Ten typ zakażenia występuje u około 1% noworodków donoszonych i u ok. 3-5% wcześniaków lub noworodków z niska masą urodzeniową. Do czynników sprzyjających infekcji dróg moczowych należą: wady układu moczowego, wcześniactwo, płeć męska, pęcherz neurogenny oraz obecność cewnika w pęcherzu moczowym. . Czy wiesz, że zapalenia dróg moczowych u maluchów są równie częste jak infekcje dróg oddechowych? Starsze dziecko poskarży się, że ma problem z oddawaniem moczu, że go piecze i boli. Niemowlę lub 2-3 latek niestety nie powie, co mu dolega. Tymczasem objawy infekcji nie zawsze są oczywiste. Jak rozpoznać i jak leczyć infekcję dróg moczowych u najmłodszych? Zakażenie dróg moczowych jest jednym z najczęstszych zakażeń bakteryjnych u dzieci. Może pojawić się u dziecka już w okresie noworodkowym lub niemowlęcym. Najczęściej wywołują je bakterie fizjologicznie występujące w przewodzie pokarmowym, jednak jeśli dostaną się do dróg moczowych są tam niepożądanymi „intruzami” i wywołują stan zapalny. Wśród tych bakterii „króluje” Escherichia coli i Proteus. Jak rozpoznać objawy infekcji dróg moczowych?Jak prawidłowo pobrać mocz do analizy?Zapalenie pęcherza u dzieci – leczenie homeopatyczneZapalenie pęcherza u dzieci – domowe sposobyJak zapobiegać infekcjom dróg moczowych?Mokre chusteczki – używać czy nie? Jeśli problem powraca Jak rozpoznać objawy infekcji dróg moczowych? Niemowlę, u którego doszło do tego typu infekcji, często płacze, jest niespokojne, rozdrażnione ma przez kilkanaście godzin suchą pieluszkę, lub przeciwnie – moczy ją częściej niż zazwyczaj. Mocz ma intensywną woń, jest mętny, czerwony lub pojawia się czerwona plama na pieluszce. Dziecko ma gorszy apetyt, słabo ssie lub mimo zjadanych porcji mleka może nie przybierać na wadze. Objawom tym często towarzyszy gorączka. Starsze dziecko wciąż biega do toalety i oddaje niewielkie ilości moczu lub pomimo uczucia parcia na pęcherz nie może się wysiusiać. Czasami unika siadania na nocniku (lub pójścia do toalety), bo obawia się dolegliwości. Zdarza się, że maluch, który miał już opanowany trening czystości, nagle zaczyna moczyć się w nocy lub popuszcza mocz w ciągu dnia, bo nie zdąża do toalety. Jest rozdrażniony lub apatyczny, blady, nie ma ochoty na zabawę. Jeśli zauważysz takie niepokojące objawy, warto potwierdzić (lub wykluczyć) infekcję dróg moczowych, wykonując badanie moczu. Skierowanie otrzymasz od pediatry w przychodni. Ale uwaga! Wynik badanie będzie wiarygodny tylko wówczas jeśli prawidłowo pobierzesz próbkę moczu. Jak prawidłowo pobrać mocz do analizy? Jeśli pobieramy mocz do badania ogólnego niemowlęciu: dziewczynce przed pobraniem próbki należy starannie umyć okolicę sromu i cewki moczowej, a chłopcu penisa (nie ściągamy nigdy na siłę napletka!). Następnie osuszyć ciało i przykleić woreczek do pobierania moczu (dostępny w aptece). Najszybciej uda się pobrać próbkę nad ranem, tuż po napojeniu dziecka. Nie wolno przyklejać woreczka na noc. Można też poczekać jakiś czas i postarać się pobrać mocz bezpośrednio do kubeczka. U starszych dzieci lepiej „złapać” próbkę bezpośrednio do pojemniczka (również po dokładnym podmyciu), najlepiej ze „środkowego strumienia” – należy odczekać chwilkę, aby pierwsza porcja moczu wypłynęła i dopiero wówczas podstawić pojemnik. U maluchów korzystających z nocnika można po prostu wstawić go na dno czystego nocniczka. Po uzyskaniu próbki moczu powinno się od razu zanieść ją do zbadania do laboratorium. Wynik potwierdzi, czy doszło do infekcji dróg moczowych, jeśli w moczu pojawi się białko, krew lub ciała azotowe oraz normę przekroczy poziom leukocytów lub erytrocytów. Przez wdrożeniem leczenia warto jest pobrać jeszcze jedną próbkę moczu (pojemnik musi być jałowy) na posiew. Określi on jakie bakterie w nim są, czy jedna czy kilka (jeśli jest ich wiele, to najczęściej sygnał, że mocz został zanieczyszczony podczas pobrania drobnoustrojami np. z okolicy odbytu), a także ich ilość. O zakażeniu świadczy tzw. „bakteriuria znamienna”, co znaczy, że bakterii jest powyżej 10 do potęgi 5-tej. Dzięki temu badaniu lekarz będzie też wiedział, na jakie antybiotyki są one wrażliwe. W przypadku gdy maluch gorączkuje, warto też określić jak bardzo zaawansowana jest infekcja, pobierając badania krwi i wykonując morfologię oraz CRP. Wyniki badań pomogą w podjęciu decyzji jakie leczenie będzie dla dziecka najlepsze. Uwaga! Jeśli widzisz, że twoje dziecko źle się czuje i nie wiesz dlaczego tak się dzieje, koniecznie udaj się z nim do lekarza Gdy maluch gorączkuje „bez powodu”, czyli nie ma kataru, kaszlu ani innych symptomów infekcji układu oddechowego, zawsze warto pomyśleć o wykonaniu badania moczu. Jest to badanie niedrogie i łatwe do wykonania. Przy nasilonej infekcji wskazana jest antybiotykoterapia Jeśli dziecko nie chce jeść, pić, ma wysoką gorączkę, jest stale senne, osłabione, wymiotuje, od kilku godzin ma suchą pieluszkę lub jego mocz jest brunatny, jedź z nim do szpitala. Konieczne są badania, a często również nawodnienie dożylne Zapalenie pęcherza u dzieci – leczenie homeopatyczne Leki homeopatyczne mogą być stosowane, jeśli ogólny stan dziecka jest dobry, infekcja dotyczy dolnych dróg moczowych, dopiero się zaczyna i nie jest bardzo nasilona. Najczęściej stosowanym wówczas lekiem jest Cantharis. Pomoże dziecku, które jest niespokojne, cierpi podczas oddawania moczu (płacze, krzyczy), oddaje mocz po kilka kropli. Aconitum napellus to lek wskazany w zapaleniach pęcherza w przebiegu nagłego wyziębienia np. po kąpieli w zimnym strumieniu. Mercurius corosivus lub solubilis stosujemy przy silnym uczuciu parcia na pęcherz moczowy, z nadwrażliwością na ból, gdy mocz oddawany jest w niewielkich ilościach, może być ciemny. Infekcji może towarzyszyć gorączka, a dziecko poci się i gorzej czuje się w nocy. Często stosowanym lekiem jest również Arsenicum album. Podajemy go wówczas, kiedy dziecko przy infekcji jest osłabione i blade, a piekące bóle przy oddawaniu moczu zmniejszają się w ciepłej kąpieli lub pod wpływem ciepłych okładów na brzuszek np. termoforu. Belladonna to lek pomocny przy wszelkiego rodzaju stanach zapalnych, często jest stosowany w infekcjach przebiegających z gorączką ogólnym złym samopoczuciem poceniem, bólami głowy. Equisetum hiemale z kolei warto podać, gdy dziecko oddaje duże ilości moczu, co może objawiać się popuszczaniem moczu w ciągu dnia bądź moczeniem nocnym. Ból w pęcherzu może pojawić się pod koniec mikcji. Jeśli bóle pęcherza moczowego lub w cewce moczowej pojawiają się np. po zabiegach diagnostycznych takich jak cewnikowanie, cystografia lub cystoskopia pomocna będzie Staphysagria. Homeopatycznie można również leczyć predyspozycję do nawracających zakażeń dróg moczowych, aby zmniejszyć ryzyko nawrotów. Zawsze leczenie dobiera się indywidualnie, wnikliwie analizując problem dziecka. Zapalenie pęcherza u dzieci – domowe sposoby Niemowlęciu pomoże ciepła ziołowa kąpiel (starszemu dziecku nasiadówka w czystej misce) z naparem z kilku torebek rumianku lub nagietka albo kory dębu. Łagodzą one miejscowe stany zapalne, działają rozkurczowo, ułatwiają oddanie moczu i łagodzą ból. Starszemu dziecku warto podawać sok z żurawin lub kisiel żurawinowy – pomoże szybciej zwalczyć infekcję. Podczas infekcji malec powinien dużo pić letniej wody, słabych ziołowych herbatek. Prawidłowo nawodniony organizm szybciej wróci do zdrowia. Jak zapobiegać infekcjom dróg moczowych? Dbaj o właściwą higienę okolicy krocza i cewki moczowej dziecka. Pamiętaj, by okolice sromu dziewczynce myć od przodu do tyłu, dzięki temu nie przeniesiesz bakterii z okolic odbytu w okolice cewki moczowej Każdorazowo po oddaniu stolca umyj pupę malca dokładnie ciepłą wodą i delikatnym mydłem Zmieniaj często pieluszki, bo „ciężki” od moczu i stolca pampers jest idealnym środowiskiem do namnażania się bakterii i grzybów. Dbaj o to, aby dziecko kąpało się w czystej wannie i nie dodawaj do kąpieli pachnących pianek. Zmiękczają one wodę, ale również zmniejszają napięcie powierzchniowe błony śluzowej cewki moczowej, co sprawia, że zwieracz łatwiej „ przepuszcza” bakterie Nie kąp się razem z maluchem w wannie, zwłaszcza jeśli sama cierpisz na stan zapalny okolic intymnych Ostrożnie korzystajcie z kąpielisk i basenów. Dowiedz się, w jaki sposób dezynfekowana jest woda: chlorowana może podrażnić delikatną skórę dziecka, najbezpieczniejsze jest ozonowanie. Unikajcie za to jacuzzi, przebywa tam często sporo osób w niewielkiej ilości wody, co zwiększa ryzyko infekcji Jeśli jesteście zmuszeni do skorzystania z publicznej toalety, przetrzyj deskę chusteczkami dezynfekującymi i nałóż jednorazową nakładkę (do kupienia w aptece). Możesz też zbierać w podróż lub na kemping nakładkę plastikową. Starsze dziecko ucz dbania o higienę okolic intymnych. Pilnuj, by podmywało się dwa razy dziennie i codziennie zmieniało bieliznę. Mokre chusteczki – używać czy nie? Ten wygodny sposób na oczyszczanie pupy malucha nie jest do końca idealnym rozwiązaniem. Nie wszystkie dzieci dobrze tolerują chusteczki nasączone różnego rodzaju środkami czyszczącymi. Mogą wywołać one podrażnienia, zaczerwienienia i stany zapalne okolicy krocza, także cewki moczowej. Lepiej więc nie używać ich do pielęgnacji okolic intymnych dzieci z wrażliwą skórą, alergików, a także u maluchów z infekcją dróg moczowych. Lepiej sprawdzą się płatki kosmetyczne nasączone wodą. Uwaga! U niektórych maleńkich dziewczynek sklejają się wargi sromowe mniejsze. Nie wiadomo jaka jest przyczyna takiego stanu, ale najczęściej sprzyja temu miejscowy stan zapalny. W takiej sytuacji niemowlęciu warto przemywać krocze ciepłą wodą lub naparem z rumianku, kory dębu lub nagietka oraz natłuszczać je maściami łagodzącymi stany zapalne (odpowiedni preparat poleci pediatra). Restrykcyjne dbanie o higienę miejsc intymnych w tym przypadku jest niezwykle ważne, ponieważ sklejone wargi sromowe utrudniają odpływ moczu z pęcherza moczowego przez cewkę moczową, co sprzyja namnażaniu się bakterii i rozwijaniu się zakażenia dróg moczowych. W razie wątpliwości koniecznie poproś o pomoc pediatrę. Jeśli problem powraca Gdy dziecko choruje na nawracające infekcje dróg moczowych, koniecznie trzeba będzie wykonać badania diagnostyczne w kierunku wad w układzie moczowym. Powinien je zlecić prowadzący dziecko pediatra, nefrolog lub urolog. Wady układu moczowego (np. zastawki cewki moczowej) mogą utrudniać wydalanie moczu, powodować jego zastój w drogach moczowych lub cofanie się do moczowodów podczas mikcji (refluks pęcherzowo-moczowodowy). Jeśli badania potwierdzą istnienie wady w układzie moczowym, lekarz indywidualnie zaleci odpowiednie leczenie. Temat grudniowego numeru czasopisma „Forum Pediatrii Praktycznej” brzmi „Najczęstsze zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego u dzieci – część I”. To powszechne zjawisko, którego objawy kliniczne powinny być doskonale znane pediatrom. Pozwala to na uniknięcie zbędnej diagnostyki, ponieważ zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego wymagają przede wszystkim wywiadu i badań przedmiotowych. Na uwagę czytelników zasługuje także tekst, w którym poruszono temat, jakim są suplementy witaminowe, niezbędne w prawidłowym rozwoju dziecka. Ponadto w dziale „Studium przypadków” można zapoznać się z następującymi zagadnieniami: refluks żołądkowo przełykowy niedoczynność tarczycy u dzieci suplementy witaminowe zakażenie układu moczowego u dzieci zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego profilaktyka meningokokowa Refluks żołądkowo-przełykowy W artykule pt. „Refluks żołądkowo-przełykowy a choroba refluksowa przełyku” autorzy wskazują na znaczenie rozróżnienia między cofaniem się treści do żołądka (gastroesophageal reflux – ang. GER), a chorobą refluksową przełyku (ang. gastroesophageal reflux disease – GERD). Jest ono decydujące dla podjęcia odpowiednich działań terapeutycznych. Podejście diagnostyczno-terapeutyczne w przypadku refluksu żołądkowo-przełykowego wygląda inaczej w zależności od wieku i rodzaju objawów pacjenta. Niedoczynność tarczycy u dzieci Choć zaburzenia tarczycy, w tym niedoczynność tarczycy u dzieci pojawiają się zdecydowanie częściej u dorosłych, należy mieć je na uwadze, ze względu na znaczenie hormonów w rozwoju dziecka. W niniejszym numerze czasopisma, czytelnicy mogą zapoznać się z tym ważnym zagadnieniem. Prezentujemy opis nadczynności oraz niedoczynności tarczycy u dzieci wraz z analizą 3 przypadków klinicznych. Profilaktyka meningokokowa W tekście pt. „Profilaktyka meningokokowa u dzieci – co lekarz pediatra powinien wiedzieć?” dr hab. n. med. Piotr Albrecht przytacza groźne skutki inwazyjnej choroby meningokokowej, której najważniejszym czynnikiem etiologicznym jest neisseria meningitidis, przedstawiany także jako „najszybszy zabójca spośród wszystkich bakterii otoczkowych”. Dzięki lekturze dowiedzą się Państwo jakie są czynniki ryzyka IchM oraz jak wygląda profilaktyka meningokokowa, w tym stosowanie szczepionek. Zakażenie układu moczowego u dzieci Z kolei w dziale „Pediatria interdyscyplinarna” prof. nadzw. dr hab. n. med. Sylwester Prokurat wyczerpująco omawia problem, jakim jest zakażenie układu moczowego u dzieci. Wskazuje na różnorodne objawy i przebieg kliniczny w zależności od wieku dziecka, a także obecności wady układu. Zakażenie układu moczowego u dzieci przebiega inaczej w zależności od tego, czy doszło do zakażenia dolnych, czy górnych dróg moczowych. Każde z tych dzieci ma zupełnie inne objawy i zupełnie z innego powodu ich rodzice zgłosili się do lekarza. Chorują jednak na tę samą chorobę – zakażenie układu moczowego. Powyższe przykłady ukazują, jak trudno czasem powiązać objawy z chorobą i jak różnie mogą chorować dzieci, których dolegliwości mają tę samą przyczynę. Zakażenie układu moczowego jest drugą pod względem zapadalności (po infekcjach układu oddechowego) chorobą wieku dziecięcego. Prawdopodobieństwo zachorowania wynosi (według publikacji badaczy amerykańskich) około 2% dla chłopców oraz 8% dla dziewczynek i zmienia się wraz z wiekiem. Ze względu na niespecyficzne objawy oraz częste lekceważenie infekcji dróg moczowych zdarzają się, niestety, przypadki nierozpoznanych lub niedoleczonych zakażeń. Konsekwencje braku odpowiedniego leczenia, profilaktyki i dalszej diagnostyki bywają opłakane. W Polsce nadal zbyt wiele dzieci (i młodych dorosłych) ma niewydolne nerki z powodu nefropatii refluksowej, co powoduje konieczność ich dializowania lub przeszczepu nerki. Jak działa układ moczowy? Wszystko zaczyna się od nerek. To tam przepływająca krew jest niejako "filtrowana" i pozbawiana produktów przemiany materii, leków, substancji toksycznych i nadmiaru wody. Z wielu mikroskopijnych kropelek powstających w kłębuszkach nerkowych tworzą się całe krople spływające kielichami nerkowymi do miedniczek, a stąd dalej moczowodami do pęcherza moczowego. Pęcherz moczowy pełni funkcję zbiornika na mocz, w którym jest on przechowywany do czasu następnej mikcji (oddania moczu). Z pęcherza moczowego mocz wypływa cewką moczową na zewnątrz. Jej długość i budowa zależy od wieku i płci dziecka. U dziewczynek cewka moczowa jest stosunkowo krótka i szeroka. Jej ujście leży dość blisko odbytu, co wymusza konieczność zachowania większej higieny. Cewka moczowa chłopców jest dłuższa i posiada na swoim przebiegu przewężenia. Skąd się wzięły bakterie w moczu? To pytanie zadają wszyscy rodzice dzieci, u których wykryto zakażenie układu moczowego (zum). Odpowiedź wydaje się początkowo dość prosta. Bakterie najczęściej wywołujące zakażenia układu moczowego, w normalnych warunkach żyją w przewodzie pokarmowym człowieka. I póki tam pozostają, nie robią nam krzywdy, a nawet bardzo się przydają (pomagają w trawieniu, chronią przewód pokarmowy przez bakteriami chorobotwórczymi). Gorzej, jeżeli wskutek różnych sprzyjających im okoliczności bakterie zawędrują do dróg moczowych. Wtedy może dojść do rozwoju infekcji. Istnieją oczywiście mechanizmy obronne, które powinny uniemożliwić rozszerzanie się zakażenia na drogi moczowe. Po pierwsze, nabłonek dróg moczowych utrudnia przyczepianie się do niego bakteriom. Po drugie, strumień moczu wypłukuje mechanicznie ewentualne drobnoustroje, które mogły dostać się w okolice ujścia cewki moczowej. Przed wnikaniem bakterii do górnych odcinków dróg moczowych zabezpieczają również mechanizmy powodujące, że mocz może płynąć tylko z góry na dół (czyli z nerek moczowodami do pęcherza i dalej przez cewkę moczową). Moczowody wchodzą do pęcherza pod pewnym kątem i przechodzą przez jego mięśniówkę, co powoduje, że powstają jakby zastawki uniemożliwiające cofanie się moczu. W czasie mikcji mięśnie napinają się, dodatkowo "uszczelniając" połączenie. Jeżeli wejście moczowodów jest ustawione pod zbyt dużym kątem lub odcinek przechodzący przez mięśniówkę zbyt krótki, mocz w czasie mikcji może cofnąć się do moczowodów i dalej do nerek. Mówimy wtedy o refluksie, czyli po polsku – odpływie pęcherzowo-moczowodowym. To najczęstsza wada układu moczowego wykrywana u dzieci. Dlaczego dziecko musi leżeć w szpitalu? Często zakażenia przebiegają prawie bezobjawowo, a nawet przy istnieniu objawów, ustępują one zazwyczaj po 3-4 dniach leczenia. Czas leczenia zakażenia wynosi najczęściej około 10 dni (ale może wahać się od 5-7 do 14, a nawet 20 dni), a po kilku pierwszych dniach dziecko sprawia wrażenie zdrowego. Niestety, leczenie należy zawsze doprowadzić do końca mimo ustąpienia objawów, bo tylko w ten sposób można zapewnić całkowite wyleczenie i zmniejszyć ryzyko nawrotów zakażenia. W przypadku małych dzieci leczenie szpitalne wynika przede wszystkim z braku możliwości podawania antybiotyku doustnie. Dzieci starsze często mogą być leczone w domu, co jednak nie zwalnia z konieczności wykonania badań diagnostycznych. Jakie badania laboratoryjne są wykonywane podczas leczenia? • morfologia krwi • stężenia elektrolitów, kreatyniny, CRP • badanie ogólne i posiew moczu (czasem w trakcie leczenia, zawsze po leczeniu). W zależności od stanu zdrowia dziecka mogą być konieczne inne badania. Warto wiedzieć, że zakażenie układu moczowego może być również początkiem sepsy – to uzmysławia jak groźna może być to choroba. Większość dzieci w trakcie leczenia zum ma wykonywane USG brzucha i nerek. To nieinwazyjne i niebolesne badanie pokazuje dość dobrze budowę układu moczowego i pozwala na wczesne wykrycie dużych wad. Co po wyleczeniu? Po zakończeniu leczenia zum konieczna jest profilaktyka kolejnych zakażeń. Skoro doszło raz do zakażenia, trzeba założyć, że może do niego dojść ponownie. Co gorsza, kolejne zakażenia mogą przebiegać zupełnie bezobjawowo. Dlatego po wyleczeniu zum należy podawać dziecku profilaktycznie chemioterapeutyk (np. Furaginum lub Urotrim) oraz koniecznie robić regularnie badania moczu (badanie ogólne i posiew ze środkowego strumienia). Częstotliwość badań ustala lekarz. Dziecko po zakażeniu układu moczowego czekają jeszcze co najmniej dwa badania: cystografia mikcyjna i scyntygrafia. Jeżeli w trakcie zakażenia uwidoczniono zmiany w obrazie USG to także to badanie będzie musiało być powtarzane. Ta straszna cystografia! Nazwa ta w wielu rodzicach budzi ogromny niepokój. I trzeba sobie jasno powiedzieć, że badanie cystograficzne* nie należy do przyjemności. Jednak małe dzieci płaczą i są niespokojne zazwyczaj nie dlatego, że odczuwają ból, ale męczy je obecność w obcym pomieszczeniu, dużo obcych osób i konieczność leżenia na miejscu. Dlatego tak ważne jest zachowanie spokoju przez rodziców i uspokojenie dziecka. W większości ośrodków jedna osoba może być obecna w trakcie badania i warto aby wcześniej zapoznała się z jego przebiegiem. W różnych szpitalach panują oczywiście różne zwyczaje, ale schemat badania pozostaje ten sam. Scyntygrafia Nazwa ta wielu osobom kojarzy się z badaniem tarczycy i rzeczywiście, technika jest podobna, ale inna okolica i inny podawany związek izotopu. Przebieg badania jest dość spokojny, ale wymaga, niestety, wcześniejszego założenia wenflonu. Po podaniu dożylnie preparatu z aktywnym izotopem dziecko musi leżeć pod kamerą scyntygraficzną (przy badaniu dynamicznym około 20 minut). Jest to czas, w którym izotop zostaje wychwycony przez nerki i wydalony. W zależności od tempa wychwytu izotopu można ocenić czy obie nerki pracują jednakowo wydajnie, a co ważniejsze, można uwidocznić w nich miejsca, gdzie filtrowanie jest upośledzone (na przykład z powodu zmian pozapalnych). Aby badanie było wiarygodne, nie można go przeprowadzić za szybko po zakażeniu (najczęściej wykonuje się scyntygrafię pół roku od wyleczenia). Badanie pokazuje czynność nerek i jej ewentualne zaburzenia. Refluks To najczęstsza wada układu moczowego wykrywana w trakcie cystografii. Dla przypomnienia – polega ona na cofaniu się moczu z pęcherza moczowego do moczowodów, do którego dochodzi najczęściej podczas mikcji. W zależności od wielkości odpływu ustalono pięciostopniową skalę jego oceny. W przypadku stopnia pierwszego mocz cofa się jedynie do moczowodu (nie dochodzi do nerki). Pierwszy i drugi stopień nie wymagają postępowania zabiegowego, ponieważ najczęściej dochodzi do samowyleczenia (wraz z rozwojem dziecka "dojrzewa" jego układ moczowy – mięśniówka pęcherza moczowego grubieje, przez co lepiej "uszczelnia" połączenie). Przy trzecim stopniu odpływu postępowanie zależy do wieku dziecka, przebiegu zakażeń i ich nawrotów. W wielu przypadkach ten stopień można również leczyć zachowawczo. Jeżeli jednak potrzebny jest zabieg, można go przeprowadzić przezcewkowo (w trakcie cystoskopii), ostrzykując ujścia moczowodów kolagenem lub teflonem, co powoduje ich zwężenie i zapobiega odpływowi. W stopniu czwartym i piątym dochodzi już często do niszczenia miąższu nerki i konieczne jest leczenie operacyjne. Ważne! Zakażenie układu moczowego u dzieci wymaga leczenia antybiotykiem. Chemioterapeutyki (np. Furaginum) mogą nie być skuteczne, a za to skutecznie maskują objawy. Do rozpoznania zakażenia układu moczowego konieczne jest wykonanie badania bakteriologicznego (posiewu moczu). Mocz na posiew musi być pobierany ze środkowego strumienia (po dokładnym umyciu dziecka należy zaczekać na mikcję i pobrać mocz bezpośrednio do jałowego pojemnika). Niedopuszczalne jest pobieranie moczu na posiew do naklejanych woreczków lub przelewanie moczu z nocnika (prowadzi to do otrzymywania fałszywie dodatnich wyników). U każdego dziecka po zakażeniu układu moczowego należy rozważyć wskazania do dalszej diagnostyki. U dzieci z nieleczonymi i źle leczonymi zakażeniami układu moczowego oraz z późno zdiagnozowanymi wadami układu moczowego może dojść do niszczenia miąższu nerek, a w konsekwencji rozwoju ich niewydolności (z koniecznością dializoterapii i przeszczepu włącznie). Dziecko po zakażeniu układu moczowego powinno być pod opieką poradni nefrologicznej przez 5 lat (o ile nie wykryto żadnych nieprawidłowości i nie nawracają zakażenia). W praktyce (w związku z dużym niedoborem specjalistów) dziecko takie może być prowadzone przez lekarza pediatrę. Zbagatelizowane lub zaniedbane objawy ze strony układu moczowego w dzieciństwie mogą o sobie dać znać w wieku dorosłym, kiedy na skuteczne leczenie może być już za późno. Każdorazowo o leczeniu konkretnego pacjenta decyduje lekarz, a artykuł ten ma charakter dydaktyczny. --------- * o badaniu cystograficznym (fachowa nazwa to cystoureterografia mikcyjna) Piotr Hartmann – asystent naukowo-dydaktyczny w Klinice Pediatrii CMKP Szpitala Bielańskiego w Warszawie źródło: Cytatmaa_dzia u mojej córci wykryto bakterie w z niąw szpitalu na cystografi mikcyjnej i wyszło,ze ma refluks 2 i 3 stopnia :-/ leczę ja furaginem .Robimy co 2 tyg analize moczu i raz na miesiac środę idę do nefrologa i bardzo sie boje bo znowu wyszły jakies bakterie chodź 10 do 3,wiec jeszcze nie dodatek ma sklejone wargi sromowe :-( smorowałam jej to mascia,ale nie pomogła i nie wiem co dalej :-(( no hej madzia no i twoje maleństwo ma refluks ? Nie denerwuj się 10do 3 to norma ,a moja córka tez miała sklejone wargi sromowe ,ale jej maśc pomogła ,nefrolog ciebie uspokoi Cytatmarlena22 u mojej córki jak była w szpitalu wykryto bakterie w moczu. Po tygodniu wyszła ze szpitala i powiedzieli mi że nadal ma być leczona przez jakiś miesiąc. Poszłam do swojego lekarza żeby przepisał mi jakieś leki żeby to móc całkiem wyleczyć bo po kilkudziesięciu latach mogą być same problemy z nerkami. Oczywiście moja doktor powiedziała że to nie jest nic złego i mi żadnych tabletek dla dziecka nie przepisała, tylko kazała mi smarować krocze. Z drugiej strony ona nie ma tego na zewnątrz tylko te bakterie są w wewnątrz więc tu dużo maść nie pomoże. Myśle żeby poszukać jakiegoś innego lekarza i pokazać mu badania i wtedy coś innego przepisze. Mieliście takie problemy ze swoimi dziećmi i czy to można jakoś troszkę podleczyć domowymi sposobami? Ja mam synka z wadą nerek obustronne wodonercze ,domowe sposoby to wit c zakwasza mocz,żurawina jak wyżej szafowiczka powiedziała pomaga usuwać bakterie dla dzieci jest preparat VITA BUTIN wrzucasz ze środka kapsułki żurawinkę do herbatki raz dziennie,herbatka z pokrzywy działa moczopędnie ok 200 ml .Jeżeli byłas w szpitalu to zapewne maluszek miał zakażenie ukł moczowego ,to poważna sprawa i powinnien dostawać coś po wyjściu ,a lekarze ze szpitala nie dali wam recepty?Mój synek jakieś dwa tygodnie temu leżał w szpitalu na to właśnie dostawał dożylnie antybiotyk, a potem bactrim teraz furaginę, więc twoje obawy sa uzasadnione idz do innego lekarza ,bo nieleczone zakażenia prowadzą do sepsu urosepsy itp ale to w ciężkich przypadkach ,pojedyńcze zakażenie jeszcze o niczym nie świadczy ale jak sie bedzie powtarzać to poszukaj dobrego nefrologa i w razię czego służe pomocą Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2011-06-13 22:14 przez natuska35. Czy będąc w pierwszym trymestrze ciąży można przyjmować antybiotyki na bakteryjne zakażenie dróg moczowych? Dostałam jakieś antybiotyki od lekarza, powiedział, że można je brać choć na ulotce jest wyraźnie napisane, że jest zakazany na początku ciąży. Czy można go brać aby nie zaszkodzić dziecku? 2010-08-19, 10:39Tutka ~ W przypadku leczenia zakażenia pęcherza moczowego u ciężarnych kobiet, można zastosować leki, które są bezpieczne, przykładowo amoksycylinę. Niestety pełne spektrum farmakologicznego leczenia tego schorzenia nie jest dostępne, z uwagi na szkodliwe działanie na płód. 2010-08-19, 22:33medius ~ Co powinnam zrobić w takiej sytuacji? 2010-08-20, 08:49Tutka W takiej sytuacji wykonaj posiew moczu i jeśli możliwe będzie leczenie amoksycyliną, to można będzie ją włączyć do leczenia. 2010-08-20, 12:36medius Strony: 1 Na podobny temat Czy tabletki antykoncepcyjne mogą przyczyniać się do zakażeń dróg moczowych? Czy sprzyjają zakażeniom w jakiś Pigułki antykoncepcyjne a zakażenia dróg moczowych Konstacha Od kilku dni mam ból i pieczenie podczas mikcji. Dolegliwości pojawiają się pod koniec. Stale też mam parcie na mocz. Czym mogą być spowodowane moje dolegliwości? Czy mogę na własną rękę kupić Urinal? Czy może lepiej udać się do Samodzielne leczenie zapalenia dróg moczowych ~Nacka U pięciomiesięcznej córeczki mojej koleżanki lekarz stwierdził refluks dróg moczowych. Boję się, że mój synek (trzy miesiące) też to ma, bo ma te same problemy, co córka koleżanki. Jak się diagnozuje u niemowlęcia tę chorobę? Jak się to Diagnostyka i leczenie refluksu dróg moczowych u niemowlęcia ~Madziarra Witam serdecznie, proszę o pomoc w interpretacji wyników. Kobieta, 25 lat Ponad miesiąc temu wykryto u mnie problem z drogami moczowymi. Często oddawałam mocz, stan podgorączkowy , bez dolegliwości bólowych. Wyniki moczu: opis - wszystko w normie, osad: - nabłonki płaskie liczne wpw - śluz Infekcja dróg moczowych ~caroline 13 Jak walczyć z problemem nawracającego zapalenia dróg moczowych? Problem ten towarzyszy mi już od lat i nie wiem z czego to wynika. Zła dieta, nieodpowiednia higiena? Znacie jakieś sposoby na takie Zapalenie dróg moczowych ~Kremplina Jakiś czas temu miałam ciągle utrzymującą się niewielką gorączkę. Okazało się, że to przez infekcję dróg moczowych. Przepisano mi antybiotyki, jednak nadal gorączkuję. Co mam zrobić? Czy są jakieś inne leki na tę dolegliwość? Czy możliwe jest, że źle zdiagnozowano mi moją Gorączka podczas infekcji dróg moczowych ~Tana Witam. Od 2 dni wydaje mi się, że cierpię na infekcje dróg moczowych oraz pochwy. Do jakiego lekarza powinnam się udać najpierw? Do rodzinnego, czy ginekologa? Dodam, że w poprzednim miesiącu cierpiałam dokładnie na to samo. Mój ginekolog przepisał mi nystatyne VP - tabletki dopochwowe oraz dla Lekarz od infekcji dróg moczowych i pochwy ~majaa18

infekcja dróg moczowych u dzieci forum